در حومه هرات در غرب افغانستان، یک شهرک در سال 2022 پس از انتشار گزارش هایی مبنی بر اینکه بسیاری از ساکنان برای زنده ماندن از فقر عمیق و گرسنگی، کلیه فروخته اند، توجه بین المللی را به خود جلب کرد. این منطقه به طور گسترده به عنوان “دهکده تک کلیه” شناخته شد، که بازتابی تلخ از بحران انسانی که پس از سقوط اقتصادی افغانستان پس از بازگشت طالبان به قدرت رخ داد. با کاهش کمک های بین المللی و افزایش بیکاری در سراسر کشور، خانواده ها فروش اعضای بدن را برای پرداخت بدهی، خرید غذا یا پوشش هزینه های پزشکی توصیف کردند.
چرا ساکنان کلیه خود را فروختند؟
این گزارش ها در یکی از بدترین بحران های اقتصادی افغانستان در تاریخ اخیر منتشر شد. میلیون ها افغان با ناامنی غذایی حاد مواجه بودند، در حالی که بسیاری از خانواده ها منابع اولیه درآمد خود را از دست داده بودند.ساکنانی که در آن زمان با خبرگزاری فرانسه مصاحبه کردند گفتند که فروش کلیه ناشی از ناامیدی بود تا انتخاب. برخی از والدین گفتند که آنها صرفاً برای تغذیه فرزندان خود یا اجتناب از اخراج تحت عمل جراحی قرار گرفتند. در چند مورد، چند نفر از اعضای یک خانواده کلیه فروخته بودند.
تجارت غیرقانونی اعضای بدن در افغانستان
اگرچه تجارت اعضای بدن در افغانستان غیرقانونی است، گزارش ها حاکی از آن است که اجرای آن ضعیف بوده و فروش زیرزمینی کلیه در بخش هایی از کشور ادامه دارد. گزارش شده است که برخی از اهداکنندگان برای یک کلیه مبلغی بالغ بر 1500 دلار دریافت کردند، در حالی که خریداران برای انجام عمل پیوند به هرات سفر کردند.پزشکان و امدادگرانی که در سال 2022 مصاحبه کردند، گفتند که تعداد عمل ها در طول سقوط اقتصادی به شدت افزایش یافته است و توجه جهانی را به این موضوع جلب کرده است.
تاثیر ماندگار انسان
برای بسیاری از اهداکنندگان، کمک مالی فقط مختصری به طول انجامید. برخی بعداً درد مزمن، ضعف و مشکل در کار پس از جراحی را گزارش کردند. برخی دیگر گفتند که از این تصمیم پشیمان هستند اما احساس کردند در آن زمان هیچ جایگزینی نداشتند.داستان به اصطلاح “دهکده تک کلیه” افغانستان به یکی از بارزترین نمونه های این موضوع تبدیل شد که چگونه درگیری، فقر و فروپاشی اقتصادی می تواند مردم را به سمت اقدامات شدید بقا سوق دهد.
