یکی از تماشاگران به ایران اینترنشنال گفت: «نمی دانیم چگونه می توانیم با این قیمت ها ادامه دهیم. دیروز دو سوسیس خریدم که قیمت آن یک میلیون ریال بود.» مبلغی معادل 60 سنت.
این فشار در حال عمیق تر شدن است زیرا حداقل دستمزد ایران به زیر 90 دلار رسیده است و ریال همچنان ارزش خود را از دست می دهد. رسیدن به یک پایین جدید این هفته
در پیام دیگری آمده است که کارگران یک کارخانه شیشه هنوز دستمزد ماه مارس خود را دریافت نکرده اند و بیمه تکمیلی قطع شده است.
تعدادی از شهروندان این وخامت را به تعطیلی کارخانه ها پس از آتش بس، کمبود مواد اولیه و افزایش اجاره بها مرتبط می دانند.
در یکی از پیامها آمده است: “از زمان آتشبس، اکثر کارخانهها بهویژه در شهرکهای صنعتی تعطیل شدهاند. همه به دلیل کمبود مواد اولیه بیکار شدهاند. کالاهای روزانه گرانتر شده، سپردهها و اجارهها بالا رفته و هزینههای پزشکی و دارویی افزایش یافته است.”
پلتفرم های خدماتی، جویندگان کار را جذب می کنند
روزنامه شرق گزارش داد که ثبت نام های جدید در پلت فرم خدمات خانگی آچاره در اواخر فروردین ماه نسبت به مدت مشابه سال گذشته به ویژه در کارهای کم مانع مانند نظافت و پذیرایی به شدت افزایش یافته است.
بر اساس آمار ارائه شده به شرق، ثبت نام نظافت و پذیرایی 239 درصد از 31 فروردین تا 2 اردیبهشت، برق 220 درصد، لوله کشی 176 درصد، خدمات سرمایشی 150 درصد و تعمیر و نگهداری ساختمان 140 درصد افزایش داشته است.
بهمن امام، مدیر اجرایی و یکی از بنیانگذاران این پلتفرم به شرق گفت: ثبت نام مشاغل در مجموع 30 درصد افزایش یافته است.
امام گفت: امسال شاهد اخراج گسترده کارکنان بودیم و به نظر می رسد سهم قابل توجهی از متقاضیان به دنبال شغل اول هستند.
شرق همچنین گزارش داد که برخی از کارگرانی که سکو را به سمت بازارهای سنتی ترک کرده بودند، به دنبال بازگشت هستند و برخی دیگر که دیگر توان مالی زندگی در تهران را ندارند، خواستار فعال کردن پروفایل خود در شهرهای دیگر شدند.
کارشناسان هشدار می دهند که ممکن است شوک ادامه یابد
اشکان نظام آبادی، روزنامه نگار اقتصادی در برلین به ایران اینترنشنال گفت که بازار کار ایران وارد مرحله خطرناکی شده است.
نظام آبادی گفت: تنها یکی از دو بستر اصلی کار در ایران چند روز پیش اعلام کرد که در یک روز 318 هزار درخواست شغلی جدید داشته است که رکورد جدیدی است.
او گفت فرصت های شغلی جدید حدود 80 درصد کاهش یافته است، در حالی که زیان های اقتصادی و اختلالات اینترنت بر این فشار افزوده است.
او گفت: “این تغییرات به وضوح نشان می دهد که چیزی در بازار کار در حال شکستن است.”
به گفته نظام آبادی، برنامه های دولت برای اعطای وام به ارزش 220 میلیون ریال (حدود 120 دلار) به ازای هر کارگر بعید به نظر می رسد که مانع از اخراج یا ایجاد مشاغل بادوام شود.
او گفت که اگر برای حفظ تقاضا به سمت مصرف کنندگان هدایت شود، کمک موثرتر خواهد بود و در مقابل برنامه های حمایتی دوران همه گیر در اروپا و ایالات متحده قرار می گیرد.
دستمزدها کمتر از هزینه های معیشتی است
خبرگزاری کار ایران (ایلنا) گزارش داد که هزینه سبد معیشت پایه خانوار به 713 میلیون ریال (حدود 385 دلار) رسیده است که در اوایل سال جاری 450 میلیون ریال (حدود 240 دلار) در مذاکرات دستمزد مصرف شده بود.
فرامرز توفیقی، فعال کارگری که هزینه های معیشتی را محاسبه می کند، به ایلنا گفت: حتی برآورد قبلی هم واقعی نبوده و دستمزدها به 60 درصد نمی رسد.
توفیقی گفت: همین سبد غیرواقعی 450 میلیون ریالی امروز به 713 میلیون ریال رسیده است.
ایلنا اعلام کرد: حداقل دستمزد با احتساب مزایا پس از کاهش ریال به حدود 88 دلار کاهش یافته است و کارگران قادر به پوشش اجاره و غذا نیستند.
کارگرانی که در این گزارش به آنها اشاره شده است میگویند که با حذف گوشت و برنج از فهرست خرید بسیاری از خانوارها، حتی برای خرید نان و تخممرغ نیز با مشکل مواجه هستند.
پیامدهای سیاسی افزایش می یابد
میلاد رسایی منش، یک فعال سیاسی مستقر در استکهلم، رکود اقتصادی را به مسائل ساختاری گستردهتر مرتبط میداند.
رسایی منش به ایران اینترنشنال گفت: امروز اقتصاد عملاً نابود شده است و جنگ و سیاستهای دنبالشده منجر به بیکاری گسترده و فقر عمیقتر شده است.
او گفت که محدودیت های اینترنتی با قطع منابع درآمدی، بحران را تشدید کرده است.
او گفت: «قطع اینترنت مستقیماً باعث از دست دادن شغل شده و افراد بیشتری را به سمت فقر سوق داده است.
او گفت که فشارهای اقتصادی می تواند منجر به اقدام هماهنگ اعتراضی شود. وی افزود: اگر کارگران از طریق اعتصاب و اقدام جمعی سازماندهی کنند، می توانند تغییرات را تسریع کنند.
شواهد فزاینده به بازار کار اشاره دارد که از هر دو طرف تحت فشار قرار گرفته است: افراد بیشتری که به دنبال کار هستند و خانوارهای کمتری که قادر به پرداخت هزینه خدمات هستند.
