این پروژه برای تاتارهای اروپا متحد کننده بود – RealnoeVremya.com

آیا امکان تمرین آنلاین وجود دارد؟

– وقتی شروع کردیم، زیاد به آن فکر نکردیم و این تصمیم درستی بود. الزا نابیولینا، یکی از تهیه کنندگان پروژه، می گوید: اگر همه سختی ها و مقیاس را در نظر گرفته بودیم، احتمالاً اصلاً شروع نمی کردیم. – به نظر یک ماجراجویی بود. این کار به تلاش زیادی نیاز داشت، اما به نظر من نتیجه خیلی بهتر از آن چیزی بود که ما و تماشاگران انتظار داشتیم.

آیدار زباروف می‌گوید: “این پروژه برای تاتارهای اروپا متحد کننده بود.” – از آنجایی که همه چیز در برلین اتفاق افتاد، تصمیم گرفتیم گایز اسخاکی را انتخاب کنیم، زیرا برلین برای او شهر خارجی نبود. نمی توانم بگویم تمرین آسان بود، زیرا تمرینات به صورت آنلاین انجام می شد. با کارهای دیگر اسخاکی شروع کردیم، سه چهار تایی. ما بازیگرانی داشتیم که یکی در پاریس زندگی می کرد و دیگری در اشتوتگارت. فرانکفورت، برلین، پوتسدام…

در نهایت، کارگردان و بازیگران تصمیم گرفتند که تولید را بر اساس نمایشنامه زاباروف در تئاتر آلمتیفسک، “او ازدواج نکرده بود” قرار دهند، اما قهرمان اصلی، آنا، را از سن پترزبورگ به برلین “انتقال دادند”.

والریا لیوشیتس منتقد که در برلین حضور داشت، می‌گوید: در مقدمه و پایان، خود گایز اسخاکی ظاهر می‌شود و گویی از ویکی‌پدیا، اطلاعاتی در مورد تنوع زبان‌هایی که در جهان با هم وجود دارند، مانند قطعات یک لحاف بزرگ وصله‌کاری، مانند عناصر یک تکه تکه به ما می‌دهد. – از این رو موتیف بصری مرکزی صحنه‌شناسی – فرش‌های شناور در پس‌زمینه.

پس از انقلاب، گایز اسخاکی نویسنده به طور گسترده در جهان پرسه زد و در ولادی وستوک، پاریس، پراگ، برلین و ترکیه زندگی کرد. حتی در آن زمان، دیاسپورا فعالانه به کار او علاقه مند بود. به عنوان مثال، در دهه 1930، نمایش “Zuleikha” در توکیو روی صحنه رفت. تولیدات تئاتر بخش مهمی از زندگی دیاسپورای تاتار در فنلاند بود. اما در سال های اخیر چنین تلاش هایی شنیده نشده است.

اسخاکی رمان کوتاه «او ازدواج نکرده بود» را در سال 1916 نوشت. شخصیت اصلی آن، شمسی، عاشق دختری روسی می شود. آنها دو فرزند دارند، اما در نهایت او به روستا می رود، جایی که تصمیم می گیرد با یک زن تاتار ازدواج کند. زباروف این متن را با جملات کلمه به کلمه از یک کشیش و یک ملا تکمیل کرد. در نسخه برلین نیز درج‌های مستندی وجود دارد: مصاحبه‌هایی درباره ازدواج‌های مختلط شاد، در مورد چگونگی حفظ هویت در مهاجرت.

فرشتگان و کلمه به کلمه

– یکی از قدرتمندترین تصاویر دو فرشته سفید است که تقریباً در هر صحنه حضور دارند و به عنوان راوی یا شرکت کننده عمل می کنند. لیوشیتس خاطرنشان می‌کند که گویی از تبار سیستین مدونای رافائل (یکی از برجسته‌ترین آثار گالری درسدن) و بازتولید انبوه توسط فرهنگ عامه، می‌توان آنها را به‌عنوان راهنمای قهرمان داستان به دنیای فرهنگ آلمان و به طور کلی فرهنگ اروپایی تلقی کرد.

فرشتگان، اتفاقاً در نسخه آلمتیفسک نیز هستند، جایی که آنا اشمیت زن آلمانی را با ویرژیل مقایسه می‌کنند، که «شمس‌الدین تاتار را به دنیای فرهنگ عالی اروپایی هدایت می‌کند – با او شکسپیر، فاوست گوته را می‌خواند، با نقاشی و معماری آشنا می‌شود، و با روحیه زیبایی رومی و با روحیه زیبایی رومی آشنا می‌شود».

در عین حال، لیوشیتس خاطرنشان می کند که در نمایشنامه یک نمونه بسیار دقیق از عقب نشینی به “دنیای امن و آشنا” وجود دارد که قهرمان به موسیقی تاتار با هدفون گوش می دهد. لیوشیتس تأکید می کند که شمس الدین شخصیتی است که بین دو جهان گسسته شده است:

– این شکاف درونی در رویاها نیز خود را نشان می‌دهد: پیکر مادر با چهره‌ای پوشیده که درختی از ریشه را در مقابل خود تکان می‌دهد، به استعاره‌ای قدرتمند از ارتباط قطع شده با خانواده، زبان و سرزمین تبدیل می‌شود – زخمی خام و خون‌آلود. نمایشنامه مملو از چنین استعاره های مادی شده است. یک ملحفه یا به بستر عشق یا رودخانه تبدیل می شود. طناب تبدیل به بند نافی می شود که بدون درد قطع نمی شود، همان ریشه هایی که انسان را به مادر و مردمش متصل می کند. این تصویرسازی درگیری قهرمان را تقریبا ملموس می کند.

– بازیگران با مسئولیت پذیری به کار خود نزدیک شدند. هیچ افراد تصادفی وجود نداشت. الزا نابیولینا خاطرنشان می کند که همه به میل خود آمدند و به طور جدی و به موقع کار کردند. – ما به طور گسترده با حامیان مالی کار کردیم و با تاتارها در روسیه و خارج از کشور تماس گرفتیم که به تامین هزینه های اولیه ما کمک کرد. بازیگران نیز انتظار درآمدی نداشتند. ما برای نمایش آنلاین آماده شدیم و در ماه مارس در برلین برای تمرین جمع شدیم و فضایی را برای آماده سازی اجاره کردیم. ما فقط در روزهای پایانی در خود Ballhaus Prinzenallee تمرین کردیم، زیرا هزینه زیادی داشت. و درست قبل از نمایش، آیدار زباروف توانست به ما بپیوندد.

بیشتر از Sabantuy

– در اروپا، تاتارها اغلب ملاقات می کنند. آنها باشگاه دارند و خوشبختانه تاتارها فعال هستند – تهیه کننده Leysan Garaeva می گوید. – اما معمولاً در خارج از کشور، تاتارها به طور دسته جمعی فقط برای Sabantuy جمع می شوند. کسانی که مدت طولانی در اینجا زندگی کرده اند فرهنگ تاتاری را با این تعطیلات مرتبط می دانند. اما ما خیلی چیزهای بیشتری داریم: یک فرهنگ غنی، ادبیات. فرصت نشان دادن این موضوع به آنها رویداد مهمی است.

– تولید اساساً پاسخ های آماده ای ارائه نمی دهد. لیوشیتس پاسخ می دهد: این یک مانیفست نیست. – از این گذشته، بیننده برای زن آلمانی آنا اشمیت که به معنای واقعی کلمه جان شمسی را نجات داد و برای دنیای پر از عشق و نور او احساس همدردی می کند. رابطه آنها با شمس الدین خارج از ازدواج است. آنها دو دختر دارند و اینجاست که گره عاطفی اصلی شکل می گیرد. شمسی واقعاً آنا را دوست دارد اما هرگز جرأت نمی کند آن را با صدای بلند بگوید. او رابطه آنها را موقتی می نامد، اصرار می کند “ما فقط دوست هستیم” و دائماً لحظه جدایی را به تعویق می اندازد. تراژدی او در ناتوانی در آشتی دادن عشقش به زنی با ایمان متفاوت و وفاداری به ریشه هایش است. او مشتاق اچپوچماک است، در حالی که آنا فقط می تواند سالاد سیب زمینی و اوبادا ارائه دهد. او از اینکه دخترانش نام های اروپایی دارند ناراحت است و سعی می کند از تربیت آنها در سنت مذهبی متفاوت جلوگیری کند. در تمام مدت، او همچنان به آنا و فرزندانش عشق می ورزد.

– یادم هست یک مادر برایم نوشت؛ فرزندان او تاتاری را خیلی خوب صحبت می کنند، اما فرصت زیادی برای دیدن تئاتر تاتاری ندارند. در اینجا، آنها توانستند آن را در برلین ببینند، و موضوع مهم ثابت شد. گارائوا به یاد می آورد که آنها با توجه زیادی تماشا کردند. — در نمایش صحنه ای بود که مادر شخصیت اصلی با درختی ظاهر می شود و می گوید: وقتی تو به دنیا آمدی این درخت را کاشتیم. حالا شما با یک زن آلمانی ازدواج می کنید، بنابراین من این درخت را از ریشه درآورده ام. و این صحنه برای آن خانواده بسیار احساسی بود. من معتقدم که به اهداف خود و حتی بیشتر از آن رسیدیم. ما برنامه های بزرگی داریم. این مطمئنا تنها تولید ما نخواهد بود. ما برای پروژه های جدید آماده می شویم.

– در آینده، امیدوارم بتوانیم بیشتر با هم کار کنیم – زباروف موافق است. – به عنوان مثال، اجرای یک نمایش در سال. من نمی گویم اولین پنکیک یک تکه بود. معلوم شد که این یک تلاش بسیار ضروری است – برای تاتارها نه تنها می رقصند و آواز می خوانند، بلکه نمایشنامه هایی با موضوعات عمیق نیز به صحنه می برند.

ردیف کاشاپوف