ترامپ اشتباهات افغانستان را تکرار می کند: چرا دوباره به دشمن کمک مالی می کنیم؟

منابع جهانی نفت به دلیل بستن تنگه هرمز توسط نیروهای ایرانی در واکنش به جنگ انتخابی رئیس جمهور ترامپ در ایران، خفه شده است. و بنابراین برای افزایش عرضه نفت و کاهش هزینه گاز، دولت ترامپ تعلیق تعرفه نفت ایران.

اما اگر این درگیری با ایران ارزش تحمل گاز 5 دلاری را ندارد، پس جنگ ارزش جنگیدن را ندارد.

در سال 2014، من یک رهبر جوخه جوان در لشکر 101 هوابرد در افغانستان بودم. واحد پیاده ما برای تامین امنیت منطقه و کمک به همتایان افغان خود در مبارزه با طالبان به قندهار اعزام شد. نیروهای آمریکایی قبلاً از پایگاه های ما در مناطق داخلی عقب نشینی کرده بودند و نیروهای ائتلاف در پایگاه های بزرگ با پیش بینی خروج برنامه ریزی شده ما از افغانستان تجمیع شده بودند. (هشدار اسپویلر: ما در آن زمان به عقب نشینی نرسیدیم).

در جنوب افغانستان، بیشتر اقلام ما از پاکستان توسط کامیون داران قراردادی افغان حمل می شد. سفر از پاکستان از طریق مرکز طالبان به قندهار خائنانه بود. کامیون های حامل وسایل مورد نیاز ما در معرض کمین های مکرر قرار می گرفتند.

الف تحقیقات کنگره دریافتند که از آنجایی که «هزینه امنیت خصوصی (به‌طور استثنایی) بالا بود، شرکت‌های حمل‌ونقل به جای آن به پرداخت رشوه یا «پرداخت‌های حفاظتی» به مهاجمان احتمالی متوسل شدند. در این گزارش توضیح داده شده است: «محیط عملیاتی در افغانستان برای عبور ایمن کاروان‌های باربری مستلزم پرداخت به جنگ‌سالاران محلی و طالبان است.»

درست خواندید – کامیون دارانی که وسایل مورد نیاز ما را برای جنگ با طالبان می آوردند، به طالبان رشوه می دادند، همان سازمانی که ما با آن می جنگیدیم. تصور کنید چه حسی داشتید که آن را یاد گرفتید.

افغانستان باید درس عبرت می شد. در عوض، ما دوباره اینجا هستیم.

در سال 2018، ترامپ انتقاد کرد سلف او به دلیل لغو تحریم‌ها علیه ایران، دادن «راه نجاتی از پول نقد به یک دیکتاتوری جنایت‌کار که همچنان به گسترش خونریزی، خشونت و هرج و مرج ادامه داده است. … رژیم از سرمایه‌های بادآورده‌ای که به تازگی در دسترس هستند، برای ساخت موشک‌های با قابلیت حمل سلاح هسته‌ای، تأمین مالی تروریسم و ​​دامن زدن به درگیری در سراسر خاورمیانه و فراتر از آن استفاده کرده است».

اما اکنون، پس از اینکه جنگ او علیه ایران از نظر سیاسی مسموم شده است – جنگی که هنوز به ما داده شده است هیچ دلیل ثابت، توجیه یا وضعیت نهایی وجود ندارد – رئیس جمهور به ایران اجازه می دهد نفت بفروشد. ایران، همان کشوری که با آن در جنگ هستیم، اکنون از این پول برای خرید موشک‌ها و پهپادهای مورد نیاز خود برای حمله به نیروهای ما استفاده خواهد کرد.

این کار بدی بود که دشمن ما در افغانستان را تأمین مالی کنیم و اکنون نیز چنین است. حداقل از یک جهت، اکنون حتی بدتر است. ما در آن زمان مستقیماً تأمین مالی طالبان را انتخاب نکردیم – پیمانکاران غیرپاسخگو این کار را کردند. این بار؟ کسی که انتخاب می کند فرمانده کل سربازان، ملوانان، هوانوردان و تفنگداران دریایی است که در معرض خطر قرار گرفته است.

وقتی به دشمن کمک مالی می کنید، نمی توانید به طور مؤثر در جنگ بجنگید. اگر ایران واقعاً یک تهدید امنیت ملی به اندازه کافی جدی است که اقدام نظامی را توجیه کند، پس بیایید مانند آن عمل کنیم و تحریم ها را حفظ کنیم. جنگ ها باید مطالبه کنند قربانی کردن – نه تنها از مردان و زنانی که فعالانه می‌جنگند، بلکه از سوی مردم و سیاستمدارانی که آنها را به میدان جنگ می‌فرستند.

من اغلب بعد از برگشتن از گشت زنی مودار، هنگام صحبت تلفنی با همسر یا مادرم احساس ناهماهنگی شناختی می کردم. در حالی که ما در حال طفره رفتن از بمب‌های دست ساز بودند، سرفصل‌ها در خانه بر دنیای موازی انتخابات میان‌دوره‌ای و حملات سایبری در هالیوود متمرکز بود. خارج از خانواده و دوستانم، احساس می‌کردم هیچ‌کس در خانه به یاد نمی‌آورد که ما «آنجا» بودیم، و فکر می‌کردم که آیا می‌توانیم خانه را زنده کنیم.

من اغلب به شوخی می‌گفتم که هر زمانی که ارتش آمریکا به یک درگیری اعزام می‌شود، باید مالیاتی وجود داشته باشد – به این ترتیب، کنگره نمی‌تواند به طور نامحدود با اعزام سربازان برای فراموش کردن جنگ‌ها بدون اینکه مردم متوجه شوند هزینه آن را پرداخت می‌کنند، کنار بیاید. البته فکر من این نبود که آمریکایی ها را مجازات کنم. این بود که کشورمان را مجبور کنیم انتخاب کند: یا جنگ ارزش جنگیدن را دارد و ما هزینه آن را می پذیریم، یا اینطور نیست و نیروهای خود را به خانه می آوریم.

جنگ ها توسط کشورهایی برنده می شوند که مایلند تعهد خود را به اهداف خود مطابقت دهند. اگر بخواهیم به جای پذیرش ۵ دلار گاز به خانه، به دشمن خود کمک مالی کنیم، در این صورت اعتراف می کنیم که این جنگ ارزش برنده شدن را ندارد – و ما کاری نداریم که سربازان خود را برای مبارزه با آن بفرستیم.

میکا آبلز نویسنده و افسر سابق پیاده نظام ارتش ایالات متحده است که در افغانستان و اروپای شرقی خدمت کرده است.

حق چاپ 2026 Nexstar Media, Inc. کلیه حقوق محفوظ است. این مطالب را نمی توان منتشر کرد، پخش کرد، بازنویسی کرد یا دوباره توزیع کرد.

برای آخرین اخبار، آب و هوا، ورزش، و پخش ویدیو، به The Hill بروید.