روشناییهای نیمهشب
در یکی از شبهای گرم تابستان تهران، یک گروه از جوانان در گوشهای از کافهای قدیمی جمع شده بودند. کافهای که دیوارهایش از عکسهای سیاهوسفید انقلاب و جنگهای گذشته پوشیده بود. اینجا مکانی بود که در آن نه تنها قهوه، بلکه ایدهها و آرزوها نیز به جریان میافتادند. آن شب، موضوع بحثشان جنبش ضد جنگ ویتنام بود و اینکه چگونه نویسندگان بزرگی مانند نورمن میلر با قلمشان جهان را تغییر دادند.
یکی از جوانان به نام کامران، که شیفتهی آثار میلر بود، شروع به صحبت کرد: «میلر در کتابش "چرا در جنگ ویتنام هستیم؟" نه تنها به تحلیل جنگ پرداخت، بلکه به قلب انسانها نفوذ کرد. او نشان داد که چگونه جنگ تنها زمینها و ساختمانها را نابود نمیکند، بلکه روح و روان انسانها را نیز میسوزاند. او با استفاده از تکنیکهای ادبی مانند روایت غیرخطی و شخصیتپردازی عمیق، خواننده را به درون خود کشید و وادار به تفکر کرد.»
سپس سارا، که دانشجوی ادبیات بود، اضافه کرد: «کارهای میلر نه تنها در ادبیات آمریکا تأثیرگذار بود، بلکه در سراسر جهان نیز الهامبخش شد. او نشان داد که چگونه یک نویسنده میتواند با ترکیب فرهنگها و تجربههای جهانی، داستانی خلق کند که برای همه قابل درک باشد.»
در این میان، علی، که عکاس جوانی بود، گفت: «ما امروز نیز با جنگها و درگیریهای مختلفی مواجه هستیم. شاید نیاز داشته باشیم که نویسندگان جدیدی مانند میلر پیدا کنیم تا صدای ما باشند، تا ما را به تفکر وادارند و راهی جدید نشان دهند.»
کامران ادامه داد: «اما باید به یاد داشته باشیم که هر کدام از ما به نوعی میتوانیم نویسنده زندگی خود باشیم. با هر کلمهای که مینویسیم، با هر عملی که انجام میدهیم، میتوانیم تغییری ایجاد کنیم. مهم این است که از صدای خود استفاده کنیم و جهان را به مکانی بهتر تبدیل کنیم.»
آن شب، جوانان با الهام از آثار میلر و با روحیهی مقاومت و امید، به خانههایشان بازگشتند. هر یک از آنها تصمیم گرفتند که با قلم، دوربین یا هر ابزار دیگری که در اختیار داشتند، صدای خود را به جهان برسانند.
با ما در مرشدی همراه شوید
این داستان تنها یک آغاز است، آغاز یک سفر طولانی به سوی روشنایی و آگاهی. با ما همراه شوید تا با هم، جهان را به مکانی بهتر تبدیل کنیم. هر کلمه، هر عمل، هر فکر، میتواند تغییری بزرگ ایجاد کند. پس بیایید با هم قدم برداریم و روشناییهای نیمهشب را به جهان هدیه دهیم.
تصویر بالا تزئینی است