قدرت های منطقه ای قوانین امنیتی را در دست گرفته و فراتر از کتاب های بازی قدیمی جهانی حرکت می کنند.
قرارداد دفاع مشترک مکه در شهر مقدس اسلام مکه امضا شد. توافق سه جانبه پاکستان، عربستان سعودی و ترکیه بین رجب طیب اردوغان رئیس جمهور ترکیه، محمد بن سلمان ولیعهد عربستان سعودی و شهباز شریف نخست وزیر پاکستان به توافق رسیدند.
این پیمانی است بین سه قدرت غالباً سنی در خاورمیانه و منطقه دریای عرب. این ترکیب هم جالب و هم گویا است. پاکستان با 260 میلیون سکنه، یک قدرت هسته ای با ارتشی تأثیرگذار است. ترکیه پس از ایالات متحده دومین ارتش بزرگ ناتو را با صنعت دفاعی پر رونق و نوآورانه دارد. نیروهای مسلح عربستان سعودی مدرنترین سیستمهای تسلیحاتی را دارند، اما مهمتر از همه، این کشور بازیگری مهم در بازارهای جهانی نفت است و دارای امکانات مالی فراوان است.
عربستان سعودی و پاکستان روابط خوب و دیرینه ای دارند. ریاض در بحران های مالی مکرر این کشور چندین بار از اسلام آباد نجات یافت. آنکارا و ریاض بر تنشهای گذشته خود غلبه کردند و اکنون هر دو برنامههای عملگرایانه و آیندهنگر دارند. و با توجه به وضعیت جدید سوریه، ترکیه راضی است و سعودی ها می توانند با آن زندگی کنند.
آنها منافع مشترک صلح در منطقه است.
با هم قوی تر
ایران مغز متفکر بسیاری از مشکلات منطقه ای و جنبش های تروریستی بود. همچنان یمن، بخشهای جنوبی شبه جزیره عربی را بیثبات میکند و مانع دسترسی به دریای سرخ میشود. تهران با حمایت از حماس و حزبالله، که به موازات لبنان را ویران میکند، تضمین میکند که جنگ دائمی در اطراف اسرائیل وجود دارد. ایران در عراق به تنش دامن می زند و تا همین چندی پیش حامی اصلی رژیم اسد در سوریه بود. در تمام این موارد، تهران که رژیم آن بر پایه حکومت دینی شیعه بنا شده است، از ارتباطات شیعیان استفاده می کند.
به نظر می رسد که توافقنامه دفاع مشترک مکه طرح اولیه نظم نوین جهانی است که در آن قدرت های منطقه ای مسئولیت های بیشتری را بر عهده می گیرند.
بدیهی است که سه قدرت جدید پاکستان، عربستان سعودی و ترکیه – همسایگان ایران – برای مقابله با تهران از ابرقدرتهای جهانی یا گروه برجام که در سال 2015 توافق هستهای زائد با رژیم را امضا کردند، مجهزتر هستند.
هدف انجمن دفاعی جدید تنها رسیدگی به وضعیت ایران نیست، اگرچه این مهم ترین موضوع است. هر سه به حفظ تعادل منطقه ای و تضمین صلح علاقه مند هستند. این خبر خوبی برای سایر کشورهای منطقه است، زیرا نیاز قدرت های مرتبط به حفظ تعادل بین خود و اطراف خود، از اقدامات یکجانبه علیه کشورهای کوچکتر جلوگیری می کند.
بیشتر بخوانید توسط بنیانگذار و رئیس GIS، شاهزاده مایکل از لیختن اشتاین
منطقه خاورمیانه و دریای عرب در گذشته محل بازی قدرت های جهانی بود. این به نوبه خود شرایطی را برای درگیری های دائمی ایجاد کرد، زیرا سیاست ها و منافع جهانی قادر به ایجاد راه حل های سیاسی، اقتصادی و نظامی در منطقه نبودند. اسلام آباد، ریاض و آنکارا به خوبی مشکلات را می شناسند و مستقیماً تحت تأثیر قرار می گیرند. آنها بدون اعلام صریح، به نقش مخرب تهران و ضرورت جایگزینی محلی معماری کنونی امنیت جهانی واقف هستند.
آنچه در آنجا اتفاق می افتد دلگرم کننده است، اما معجزه یک شبه اتفاق نمی افتد. این روند زمان می برد. با این وجود، این صورت فلکی جدید میتواند برای گسترش دامنه توافقنامه ابراهیم و ادغام اسرائیل در تعادل جدید و در عین حال حفاظت از حاکمیت و امنیت اسرائیل کار کند.
به نظر می رسد که توافقنامه دفاع مشترک مکه طرح اولیه نظم نوین جهانی است که در آن قدرت های منطقه ای مسئولیت های بیشتری را بر عهده می گیرند. در عصر افزایش چندقطبی، این در واقع یک فال نیک است.
برای خبرنامه ما ثبت نام کنید
نظرات کارشناسان ما را هر هفته در صندوق پستی خود دریافت کنید.
