نظارت سازمان ملل متحد تخمین می زند که تقریبا 6000 تحریک طالبان پاکستان جنگجویان (TTP) در افغانستان باقی می مانند، در حالی که حملات مکرر مرزی پاکستان باعث تیرگی بیشتر روابط با کابل شده است. نه حملات هوایی دوره ای و نه آتش بس غیرقابل اجرا دیگری محتمل است حل اختلاف
آنچه مورد نیاز است متقابل است چارچوب امنیتی ساخته شده است حول راستی‌آزمایی، محدودیت مشروط و نظارت منطقه‌ای.
دیپلماسی امتحان شده است، اما نهادینه نشده است
پاکستان با آن شروع نکرد فشار نظامی
از زمانی که طالبان به کابل بازگشتند 2021 اسلام آباد را دنبال کرده است تعامل مذهبی، قبیله ای، دیپلماتیک و امنیتی. مقامات پاکستانی به هیئت های وزیران، جلسات کمیته هماهنگی مشترک، صدها مورد اشاره می کنند جلسات مرزی و تکرار شد اعتراضات رسمی
حتی پس از درگیری‌های بزرگ در اکتبر 2025، پاکستان و افغانستان به مذاکرات میانجیگری بازگشتند. قطر و ترکیه کمک کردند تسهیل آتش بس در دوحه و به دنبال آن مذاکرات در استانبول با تمرکز بر تروریسم فرامرزی و ترتیبات امنیتی
آن تلاش ها ماندگاری تولید نکرد تسویه حساب
نقطه ضعف اصلی فقط یک نبود عدم وجود دیالوگ این نبود مکانیزمی بود که بتواند تأیید کند آیا تعهدات وجود دارد یا خیر در حال انجام است.
این باید نقطه شروع باشد برای دیپلماتیک بعدی تلاش
رکن اول: تأیید و تعهدات امنیتی متقابل
اولین شرط الف است سیستم برای آزمایش ادعاها
پاکستان بارها خواستار بتن و اقدام قابل تایید علیه زیرساخت TTP کابل نیز به نوبه خود با حملات پاکستان مخالفت می‌کند و این اتهام را که آگاهانه این امکان را فراهم می‌کند رد می‌کند. ستیزه جویی ضد پاکستان
بنابراین یک مکانیسم قابل اجرا باید بر روی آن تمرکز کند شواهد به جای سخنوری
می تواند شامل فهرست های مورد توافق باشد رهبران مبارز و تأسیسات تحت بررسی، تبادل اطلاعات منظم، تأیید شخص ثالث از بسته شدن اردوگاه های شناسایی شده، گزارش مستند در مورد دستگیری ها یا محدودیت ها تحمیل شده به شبکه های شبه نظامی، و یک رویه رسمی برای بررسی حملات مورد مناقشه.
هدف دادن نخواهد بود قدرت پاکستان تمام شد قلمرو افغانستان ایجاد فرآیندی خواهد بود که از طریق آن اتهامات می تواند باشد مستقل ارزیابی می شود.
مسیر امنیتی نیز باید باشد از گسترده تر جدا شده است اختلافات سیاسی بر سر مرز، سیاست پناهندگان، تجارت، به رسمیت شناختن و منطقه ای ترازها
نگرانی فوری پاکستان این است که آیا خاک افغانستان وجود دارد برای سازماندهی حملات علیه پاکستان استفاده می شود. نگرانی فوری کابل پیشگیری است عملیات نظامی پاکستان در داخل افغانستان.
این علایق را می توان از طریق الف مرتبط کرد ترتیب متقابل:
اقدام افغانستان در برابر شناسایی شده است زیرساخت های شبه نظامی در مبادله با خویشتنداری پاکستان در حملات فرامرزی در حالی که انطباق ادامه دارد
که یک قابل اندازه گیری ایجاد می کند معامله امنیتی به جای یکی دیگر از تعهدات سیاسی بی پایان
رکن دوم: استفاده اقتصادی مشوق هایی برای حمایت از انطباق
همکاری امنیتی نباید متکی باشد فقط از روی اجبار
پاکستان و افغانستان از لحاظ اقتصادی به ویژه از طریق به یکدیگر وابسته هستند تجارت، راه های ترانزیتی و گذرگاه های مرزی حتی در دوره‌های تنش سیاسی، دو طرف به مذاکره درباره امتیازات تجاری و اقدامات تسهیل‌کننده ادامه داده‌اند.
این وابستگی متقابل انگیزه هایی ایجاد می کند که الف توافق امنیتی می تواند استفاده کنید نه اینکه ارتباط را قطع کنید روند سیاسی
مشوق های تجاری مانند دسترسی آسان تر ترانزیت، ترتیبات تجارت ترجیحی و رویه های مرزی قابل پیش بینی می تواند به گونه ای طراحی شود که به پیشرفت قابل اندازه گیری پاداش دهد معیارهای امنیتی توافق شده
کمک های بشردوستانه باید در خارج باقی بماند چنین چانه زنی غیرنظامیان افغان نباید هزینه اختلافات امنیتی بین دولت ها را متحمل شوند.
اما از مزایای تجاری و ترانزیت می توان برای ایجاد حوزه های انتخابیه در هر دو طرف با علاقه استفاده کرد ثبات و ادامه داد همکاری
این مهم است زیرا فشار نظامی ممکن است تخریب کند اهداف فردی، اما آن است به خودی خود انگیزه های سیاسی را تغییر نمی دهد اجازه دادن به شبکه های شبه نظامی برای زنده ماندن
الف چیدمان بادوام دارد تا همکاری سودمندتر از تداوم رویارویی باشد.
رکن سوم: ایجاد الف مکانیسم پایش منطقه ای پایدار
پاکستان و افغانستان بارها این کار را کرده اند نیاز به میانجیگری بیرونی
قطر و ترکیه نقش مهمی در آتش بس سال 2025 ایفا کردند مذاکرات بعدی چین همچنین به دنبال جلوگیری از تشدید بیشتر تنش ها بوده است، در حالی که دیگر بازیگران منطقه ای این کار را انجام داده اند منافع قوی در اجتناب از بی ثباتی طولانی مدت
گام بعدی باید نهادینه کردن آن باشد میانجیگری
یک مکانیسم تماس ایستاده کوچک می تواند نظارت داشته باشد نقض آتش بس، بررسی اجرای آن تعهدات ضد تروریسم، تسهیل ارتباطات اضطراری و تشکیل جلسات در سطح فنی قبل از اختلافات تشدید نظامی
مأموریت آن باید باقی بماند باریک
هدف نباید ایجاد بزرگ دیگری باشد سازمان منطقه ای ارزش آن در عملیاتی بودن، مستمر و متمرکز بودن آن نهفته است اجرا
این مکانیسم همچنین می تواند کانالی برای مدیریت سخت ترین ها فراهم کند مسئله حل نشده: استفاده از زور
بعید است پاکستان از امکان اقدام نظامی چشم پوشی کند تا زمانی که معتقد باشد حملات بزرگی در حال برنامه ریزی است از خاک افغانستان کابل به همان اندازه بعید است که ترتیباتی را که به نظر می رسد بپذیرد مشروعیت بخشیدن به حملات پاکستان
بنابراین واقع بینانه ترین رویکرد است محدودیت مشروط
پاکستان می‌تواند قبل از توسل به زور از مکانیسم راستی‌آزمایی و مشاوره استفاده کند، مگر در مواردی که با آن مواجه است تهدید فوری افغانستان نیز به نوبه خود، تعهدات خاصی را برای تحقیق در مورد شبکه های شبه نظامی شناسایی شده و ارائه شواهد می پذیرد از اقدام انجام شده
هدف ایجاد زور خواهد بود استثنا به جای اصل عملیاتی رابطه
از مدیریت بحران گرفته تا پیشگیری از تعارض
شکست مذاکرات قبلی به این معنا نیست دیپلماسی تمام شده است
یعنی شکل دیپلماسی بوده است ناکافی
جلسات مکرر سیاسی، یادداشت‌های اعتراضی و آتش‌بس‌های موقت، امنیت پایداری را ایجاد نکرده‌اند، زیرا باعث شده است فاقد تأیید، نظارت و عواقب عدم رعایت.
این شکاف دیپلماتیک بعدی است تلاش باید پر شود
نگرانی های پاکستان بیش از ادعاهای استخباراتی خود پشتیبانی می شود. اسناد گزارش سازمان ملل قابل توجه است حضور TTP در افغانستان. در همین حال، کابل در مورد حاکمیت و آسیب غیرنظامیان از حملات فرامرزی نگرانی های مشروع دارد.
یک سیاست پایدار باید به هر دو واقعیت بپردازد.
بنابراین راه رو به جلو هیچ کدام نیست حملات هوایی بی پایان و نه اعلامیه مبهم دیگری از همکاری.
این یک چارچوب امنیتی متقابل و قابل راستی‌آزمایی است که حول اقدامات افغانستان علیه زیرساخت‌های شبه‌نظامی، محدودیت پاکستان بر نیروی فرامرزی، مشوق‌های اقتصادی مشروط و نظارت مستمر منطقه‌ای ساخته شده است.
مشکل اصلی دیگر نیست شناسایی اختلاف
این در حال ایجاد نهادهایی است که به اندازه کافی قوی است که هیچ یک از طرفین مجبور به تکیه بر طرف دیگر نباشد تضمین ها
سایما افضل محققی متخصص در امنیت جنوب آسیا، مبارزه با تروریسم، و پویایی های ژئوپلیتیکی گسترده تر در سراسر خاورمیانه، افغانستان و هند و اقیانوسیه است. کار او به بررسی امور استراتژیک و الگوهای در حال تحول درگیری های منطقه ای می پردازد. او در حال حاضر پژوهشگر دانشگاه Justus Liebig آلمان است.
