در 28 اوت 2026، کمیته دفاع مشترک هند ملاقات کرد با سفر یک هیئت پنج نفره کویتی به هند برای تقویت روابط دفاعی دوجانبه. بسیاری از مفسران هندی پیشنهاد کردند که این اقدام آغاز تلاش های گسترده تر هند برای مقابله با توافق مکه است، تلاش پاکستان، ترکیه و عربستان سعودی برای ایجاد یک ماده دفاع جمعی به سبک سازمان پیمان آتلانتیک شمالی.
دستگاه امنیتی و سیاست خارجی هند نگران محور نوظهور سنی است، زیرا این محور پیامدهای گسترده ای برای جنوب آسیا دارد.
چنین ادعاهایی منطق سیاست هند را اغراق می کند. اولین جلسه کمیته مشترک دفاعی با هدف اجرای این طرح انجام شد یادداشت تفاهم که هند و کویت امضا کرد در جریان سفر نخست وزیر نارندرا مودی به کویت در دسامبر 2024. معاهده مکه هند را مجبور به حرکت کویت نکرد، زیرا پیش از آن بود. با این حال، دستگاه امنیتی و سیاست خارجی هند نگران محور نوظهور سنی است، زیرا این محور پیامدهای گسترده ای برای جنوب آسیا دارد و بوروکرات های هندی ممکن است جلسات کویت را تسریع کرده باشند.
دامنه توافق مکه از نظر هدف تغییر ساختار امنیتی خاورمیانه بسیار گسترده تر و جاه طلبانه تر است. اما در مقابل، مشارکت دفاعی هند و کویت پوشا طیف گسترده‌ای که شامل تمرین‌های نظامی، آموزش، پزشکی، مشارکت‌های صنایع دفاعی و امنیت دریایی می‌شود، از نظر وزن و مسیر محدود است. همچنین حرکت هند در کویت شامل یک نقشه راه مشخص برای توسعه آینده نیست. این که کویت فقط یک ژنرال تک ستاره را برای دیدار با یکی از دبیران زیرمجموعه وزارت دفاع فرستاد، ماهیت محدود توافق را برای هر دو کشور نشان می دهد.
در واقع، روابط دفاعی کویت با ترکیه و پاکستان، دشمنان هند، مشارکت راهبردی بلندمدت کویت با هند را چالش برانگیز می کند. در اوت 2026، کویت امضا کرد پروتکل دفاعی با پاکستان توافق کویت با اسلام آباد، فناوری هواپیماهای بدون سرنشین، پرسنل نظامی و سامانه های پدافند هوایی پاکستان را به مرزهای کویت خواهد آورد. علاوه بر این، در سال 2020، کویت تهیه شده است خودروهای کنترل شورش و پهپادهای رزمی از شرکت های دفاعی ترکیه
در حال حاضر، روابط دفاعی دوجانبه کویت با کشورهای پیمان مکه فاقد بند دفاع دسته جمعی است. با این حال، آسیب‌پذیری‌های امنیتی، همسویی‌های ژئوپلیتیکی و خریدهای نظامی این کشور نشان می‌دهد که در آینده نزدیک به توافق مکه خواهد پیوست و روابط احتمالی آینده آن با هند را محدود می‌کند، با توجه به اینکه کشورهای پیمان مکه به همان اندازه که با اسرائیل مخالف هند هستند، مخالف هستند.
اگرچه کویت دارای تانک، کشتی‌های جنگی و جنگنده‌های جت است، اما ارتش دائمی آن متشکل از 17500 سرباز با نیروهای مسلح ایران که بیش از یک میلیون نفر است، قابل مقایسه نیست.
کویت در طول تاریخ موضع بی طرفی در مناقشات منطقه ای داشته و به دلیل روابط صمیمانه خود با دشمنان متقابل، حتی میانجیگری کرده است. در سال 2017، آن واسطه شد در جریان بحران بین قطر و گروه چهارجانبه عرب. با داشتن 7 درصد از ذخایر نفتی جهان و یکی از بزرگترین صندوق‌های دارایی دولتی در خاورمیانه، حجم مالی آن به آن قدرت می‌دهد. با این حال، نزدیکی جغرافیایی آن به ایران، آن را در برابر حملات ایران آسیب پذیر کرده است. دروغ می گوید در سراسر خلیج فارس، کمتر از 90 مایلی از خاک ایران. پدافند هوایی این کشور حدود 60 تا 90 ثانیه فرصت دارد تا به حملات موشکی بالستیک ایران واکنش نشان دهد. اگرچه کویت دارای تانک ها، کشتی های جنگی و جنگنده های جت است ایستاده ارتش 17 هزار و 500 نفری با ایران قابل مقایسه نیست نیروهای مسلح، که بیش از یک میلیون مرد است. کویت تا ژوئیه 2026 داشت هوازده 1318 حمله از ایران، بالاترین تعداد در منطقه. موشک‌ها و پهپادهای ایرانی زیرساخت‌های غیرنظامی از جمله فرودگاه‌ها، نیروگاه‌های نمک‌زدایی و شبکه‌های برق را هدف قرار دادند. چنین آسیب‌پذیری کویت را بیشتر در آغوش کشورهای معاهده مکه سوق می‌دهد.
بالاخره کویت موقعیت در مورد توافق ابراهیم با ریاض طنین انداز شده است. هیچ‌کدام از عادی‌سازی روابط با اسرائیل حمایت نمی‌کنند، و بنابراین کویت احتمالاً هند را به دلیل نزدیکی به اسرائیل، به جای پاکستان و ترکیه انتخاب نخواهد کرد. در واقع، دهلی نو باید با توجه به روابط نزدیک کویت با دشمنانش محتاط باشد – اگر کویت قراردادهای کاربر نهایی را نقض کند و اجازه دهد فناوری دفاعی حیاتی به دشمنان هند درز پیدا کند، بیشتر از این بیشتر می شود.
