مویس در سالگرد بازگشت اورتون به اروپا نگاه می کند: “این برای من خوب بود” | اورتون

Dمویس مشتاق، با عصبانیت و فحش دادن زیر لب، شباهتی به مردی نداشت که از کار خود راضی باشد، در حالی که ناامید کننده اورتون را تشریح می کرد. قرعه کشی با گرگ ها. با نزدیک شدن به اولین سالگرد بازگشت او به اورتون، مویس دقیقاً چنین احساسی دارد. او درباره تنها شغلی که می‌توانست او را به خط مقدم لیگ برتر وسوسه کند، می‌گوید: «این باعث شد دوباره بروم.

این بازیکن 62 ساله با گذشت سالها دلپذیر شده است، اما واکنش درخشان او به کارت قرمز مایکل کین – پس از بازی چهارشنبه و زمانی که درخواست تجدید نظر اورتون در روز جمعه رد شد – نشان داد که آتش و مبارزه با شدت بیشتری مثل همیشه می سوزد. ممکن است فوران های بیشتری در پیش باشد.

اورتون قبل از بازی روز شنبه در مرحله سوم جام حذفی در خانه مقابل ساندرلند، برای فرم و تعداد در تقلا است. اهمیت این رقابت با گذشت هر سال از طولانی‌ترین خشکسالی جام در تاریخ اورتون بیشتر می‌شود و مویس بدون هشت بازیکن بزرگ‌تر مقابل حریفان ناجور خواهد ماند. محدودیت های تیم او با غیبت های اخیر کایرنان دیوزبری هال، ایلیمان ندایه و ادریسا گوئی آشکار شده است. حالا جک گریلیش محروم و کین، بهترین مدافع اورتون در این فصل نیز در تیمی با یک برد در شش بازی غایب خواهند بود.

غرغرها شروع شده و وضعیت مخمصه اورتون وقتی مویس برگشت – یک امتیاز بالاتر از منطقه سقوط و در چهارمین نبرد متوالی برای بقا در لیگ برتر – ظاهراً توسط برخی فراموش شده است. سالگرد یکشنبه در لحظه‌ای دشوار اما به موقع فرا می‌رسد، زیرا چشم‌اندازی را می‌طلبد.

مویز می‌گوید: «امیدوارم سال به نظر یک پیشرفت باشد. از اجتناب از سقوط، رفتن به استادیوم، پیروزی در بازی‌های بزرگ. ما این فصل را خیلی خوب شروع کردیم. در حال حاضر توانسته‌ایم به دسته میانی برویم. رویای من این است که بتوانیم در پایان به اندازه کافی نزدیک باشیم تا بتوانیم یک مقام اروپایی را به چالش بکشیم.»

از زمانی که مویس دومین دوره مربیگری خود را آغاز کرد، هشت تیم امتیاز بیشتری نسبت به اورتون در لیگ برتر کسب کرده اند. تیم او در 6 دسامبر پس از پیروزی در چهارمین بازی از پنج بازی، پنجم شد. هفته بعد، دیوزبری هال 16 دقیقه بعد از گذشت 16 دقیقه به عضلات همسترینگ آسیب رساند بازگشت به چلسی و بدون تاثیرگذارترین بازیکن خود و سپس ندایه و گوئی که با سنگال به جام ملت‌های آفریقا رفتند، فرم اورتون بدتر شده است. اما مویس معتقد است که کسب سهمیه اروپا همچنان یک هدف کوتاه مدت است.

“ما وستهام را در اروپا بعد از اینکه یک تیم سقوط کرده بودیم یا فقط از آن دوری کردیم به دست آوردیم. وقتی هواداران اورتون فرصت بازگشت دوباره به اروپا را پیدا کنند شگفت انگیز خواهد بود. اگر فکر کنید اورتون در چند سال گذشته کجا بوده است، جهش بزرگی به نظر می رسد. اما من می خواهم جاه طلب باشم. نمی خواهم منفی باشم. اورتون در سال های اخیر خیلی منفی بوده است.”

من می‌خواهم یک استادیوم جدید قهرمان شوم، تیمی با گریلیش، دیوزبری هال، (هریسون) آرمسترانگ. می‌خواهم تلاش کنم تا نکات مثبت را پیش ببرم. دیوید سالیوان (بزرگ‌ترین سهامدار وستهام) را به یاد می‌آورم که گفت فوتبال اروپا را به استادیوم لندن می‌آورد. همه فکر می‌کردند او از سرش بی‌خیال است اما او این کار را انجام داد. ما باید سعی کنیم سال آینده آن را به هیل انجام دهیم. آن.”

اورتون اولین گام‌های خود را زیر نظر مویس برداشته است، علی‌رغم آنچه که حال و هوای فعلی ممکن است نشان دهد، اما پیشرفت‌ها در پشت صحنه زمان بیشتری می‌برد تا به نتیجه برسد. تعداد زیادی از استعدادهای آکادمی به دلایل سودآوری و پایداری (PSR) در طول سال‌های پایانی تصدی فرهاد مشیری فروخته شدند و ممکن است دوباره آن سیستم سال‌ها طول بکشد. گروه فریدکین، جانشین مشیری به عنوان مالک، تابستان گذشته یک ساختار جدید رهبری فوتبال را نصب کرد که شامل تغییر بسیار مورد نیاز در جذب نیرو بود.

زمانی که مویس از اهدافش برای 12 ماه آینده پرسیده شد، می گوید: “باشگاه شروع به جمع آوری مجدد خود کرده است.” من می‌خواهم دوباره تیم‌های جوان اورتون را ببینم که واقعاً موفق هستند. من می‌خواهم همه آنها چالش‌برانگیز باشند، زیر 18 یا 21 سال، برنده مسابقات جوانان اروپایی و غیره باشند.

“اما در پایان، فکر می‌کنم در حال رسیدن به موقعیتی هستیم که متوجه می‌شویم برای رقابتی شدن باید چه کاری انجام دهیم. فصل گذشته سخت بود زیرا مشکلات PSR را داشتیم و واقعاً فقط پشت آن را می‌بینیم. چگونه می‌توانیم تیم را بسازیم؟ ما نمی‌توانیم برای هر چیزی که دوست داریم بپردازیم، اما جریان‌های درآمد جدید از استادیوم و همه آن چیزها می‌تواند در سالی که می‌توانیم انجام دادیم، تفاوتی ایجاد کند.”

زمانی که مویس جانشین شان دایچ شد، قراردادی دو سال و نیم امضا کرد. او هیچ طرحی برای تکرار اولین دوره مربیگری خود به عنوان سرمربی اورتون که بیش از 11 سال به طول انجامید، ندارد، اما او کار بازسازی دوم را هم تقریباً کامل نمی‌داند.

او می‌گوید: «من بارها گفته‌ام، سعی می‌کنم از استقبالم دور نشوم. “اما تا زمانی که اینجا به من نیاز دارم و تا زمانی که شرایطم خوب باشد، به راه خود ادامه خواهم داد. اگر اورتون وارد نمی شد، نمی دانم که آیا برمی گشتم یا نه، باید بگویم. این زمان سال گذشته قبل از اینکه پیشنهاد را دریافت کنم، خیلی دور نمی زدم. دو باشگاه لیگ برتری از من پرسیده بودند و من قبلاً می دانستم که چه کسی به من جواب منفی داده است. من دوباره بروم.»