گزارش‌هایی از یمن که ابراز خوش‌بینی می‌کنند و حمله جدید علیه حوثی‌ها را بالقوه موفقیت‌آمیز نشان می‌دهند، ممکن است بخشی از مسیری برای تغییر شکل در خاورمیانه.
برخی تصور می کردند که حملات آمریکا و اسرائیل به ایران در فوریه منجر به خاورمیانه جدیدی می شود. بر اساس این مفهوم، رژیم ایران یا فرو می پاشد یا چنان ضعیف می شد که کل منطقه تغییر می کرد.
رژیم ایران تاکنون در برابر ضربات مقاومت کرده است. این امکان وجود دارد که رژیم سقوط نکند و ادامه یابد، تقریباً به همان روشی که رژیم صدام در دهه 1990 ادامه داشت.
اگر رژیم ایران فرو نپاشد، به این معنی نیست که تغییر متوقف شده است. در واقع، یک ایران محاصره شده و تضعیف شده ممکن است نتواند به اندازه کافی از نمایندگان خود حمایت کند.
را حوثی ها تا حدودی به “آخرین مرد ایستاده” در میان نمایندگان ایرانی تبدیل شده اند. این به این دلیل است که آنها با فشار یا جنگی که سایر نمایندگان با آن مواجه شده اند، مواجه نشده اند.
نیروهای نیابتی ایران به شدت تنزل یافتند
حزب الله زرادخانه موشکی خود را به شدت تخریب کرده است. حماس نیمی از غزه را از دست داده است و بسیاری از مبارزان آن. می توان استدلال کرد که حماس و حزب الله اکنون به سطح خود در سال های 2002-2006 ضعیف شده اند. آنها هنوز خطرناک هستند. با این حال، آنها متفاوت هستند. فناوری دفاعی اسرائیل نیز از دوران 2002 تا 2006 به طور تصاعدی بهبود یافته است.
منطقه ای که تحت کنترل حماس و حزب الله است، امروز با توجه به وسعت خاورمیانه بسیار کوچک است. به عنوان مثال، ایران حدود 150 برابر بزرگتر از لبنان است.
حزب الله امروز تنها چند منطقه را در لبنان تحت کنترل دارد. قدرت حزب الله در حمایت از اقلیت شیعه در لبنان است. شیعیان نیز از امل، یک حزب دیگر حمایت می کنند. امل عموماً برای حزب‌الله مداخله می‌کند، به نحوی از آن حمایت ضمنی می‌کند، یا حداقل فعالیت‌های آن را توجیه می‌کند.
رهبر امل، نبیه بری، متولد 1938 است و از سال 1992 رئیس پارلمان لبنان بوده است. با تضعیف حزب الله و بحران رهبری احتمالی در امل، تغییر در لبنان در طول زمان قابل قبول است.
یکی دیگر از محورهای حامی ایران در منطقه، شبه نظامیان شیعه در عراق هستند. آنها حدود 100000 جنگجو دارند. آنها به تیپ های متعددی از شبه نظامیان مختلف تقسیم می شوند.
این شبه‌نظامیان همچنین زیر نظر نیروهای بسیج مردمی تحت حمایت دولت قرار دارند. ایالات متحده عراق را برای مهار شبه نظامیان تحت فشار قرار می دهد.
برخی از شبه نظامیان ممکن است موافقت کنند که سلاح های خود را تحت کنترل دولت قرار دهند. دیگران می گویند که نمی کنند. آنها می خواهند که ایالات متحده تا 30 سپتامبر عراق را به طور کامل ترک کند. سپس آنها می گویند که ممکن است تغییراتی را در تسلیحات خود در نظر بگیرند. اگر آنها با برخی تغییرات موافقت کنند، این می تواند اساساً عراق را تغییر دهد.
اکنون کانون توجه حوثی ها متمرکز است. با قطع بودجه، منابع و دانش ایرانیان برای موشک ها و برخی قطعات، ممکن است ضعیف تر از قبل باشند. ایران با استفاده از انواع کشتی برای آنها سلاح قاچاق می کرد. اکنون آمریکا در سواحل ایران محاصره شده است.
شاید کشتی ها متوقف شده باشند. عربستان سعودی و متحدانش در نیروهای دولتی یمن ممکن است فرصتی را احساس کنند. خوش بینی در صفوف دولت یمن و در میان حامیان ائتلاف تحت رهبری عربستان سعودی در یمن در حال افزایش است.
حوثی‌ها در شهر، دفاع ساحلی ضعیف هستند، اما به سختی می‌توان از ارتفاعات بیرون راند
مایکل نایتز، عضو کمکی در موسسه واشنگتن برای سیاست خاور نزدیک و کارشناس در مورد یمن و جنگ در آنجا، در 7 سپتامبر در X/Twitter درباره چالش‌های پیش روی نیروهای یمنی که با حوثی‌ها می‌جنگند نوشت.
او در مورد حوثی‌ها گفت که آنها «در دفاع از شهرها و مناطق ساحلی به‌طور زنجیره‌ای ضعیف هستند؛ اما بیرون راندن آنها از ارتفاعات سخت‌تر است و هیچ حمله یمن تاکنون موفق به ایجاد «رده دوم» از نیروها برای بهره‌برداری از نفوذ اولیه به توده مرکزی نشده است. قدرت ذاتی حوثی ها.»
نایتز دو کتاب مهم درباره جنگ در یمن نوشته است، از جمله “25 روز تا عدن: داستان ناشناخته نیروهای نخبه عرب در جنگ” و “مسابقه برای موکالا: نیروهای نخبگان عرب و جنگ علیه القاعده”.
او همچنین در روز 7 سپتامبر در X اشاره کرد که “فرمول پیروزی در برابر حوثی ها حمله متحدالمرکز در (بیش از) 6 جبهه با مداخله نیروی هوایی در صورت لزوم است. حوثی ها هرگز با موفقیت از زمین، حتی فلات، در چنین شرایطی دفاع نکرده اند.”
حوثی ها اکنون با فشار روبرو هستند. سوال این است که آیا آنها شروع به از دست دادن زمین خواهند کرد یا این حمله متوقف خواهد شد. حتی اگر متوقف شود، ممکن است درس هایی گرفته شود.
ایران برای حمایت از نیروهای نیابتی خود کار سخت تری دارد. این با وضعیتی که ایران در یک دهه پیش بود فاصله زیادی دارد. قبلاً احساس می کرد که کنترل بسیاری از منطقه را در اختیار دارد. را سپاه قاسم سلیمانی فرمانده نیروی قدس در سال 2015 مسکو را به مداخله در سوریه تشویق کرده بود.
حوثی ها به سمت عدن در حال حرکت بودند. حماس در غزه احساس اعتماد کرد. حزب الله توانست اسرائیل را در لبنان و سوریه تهدید کند.
اکنون، بسیاری از نقشه های گسترش ایران در منطقه تغییر کرده است. ایران هنوز شاهد موفقیت هایی بوده است. تحت حملات هوایی آمریکا و اسرائیل فرو نریخت.
این کشور به منطقه حمله کرده و پایگاه های ایالات متحده در خلیج فارس را تهدید کرده است. این کشور 1000 حمله موشکی و پهپادی به عراق انجام داده است و به نظر می رسد که جلوی قیام کردها را گرفته است. ایران همچنان در حال توخالی کردن کشورهای منطقه است. با این حال، این امکان وجود دارد که تعداد بیشتری از دومینوهای آن سقوط کنند. دهه‌ها سرمایه‌گذاری ایرانیان در پروکسی‌ها دیگر جواب نمی‌دهد. سلیمانی در سال 2000 در کنار ابومهدی المهندس، رهبر شبه نظامیان عراقی کشته شد.
نمایندگان ایرانی در برخی موارد آخرین گلوله خود را شلیک کرده اند. بهبودی برای آنها زمان می برد. فشار بر آنها می تواند منجر به شکست پایدار برای نمایندگان شود.
