این ارتفاعات مشرف بر شهر نبطیه در جنوب لبنان و مدت ها به عنوان یک موقعیت استراتژیک حزب الله تلقی می شد، این هفته مورد حمله شدید اسرائیل قرار گرفت. پنج شنبه شب، انفجارها تأسیسات زیرزمینی را که به گفته ارتش اسرائیل شامل مراکز فرماندهی و تونل های تسلیحاتی بیش از دو کیلومتر بود، ویران کردند.
در عرض چند ساعت این باخت به یک بحث داخلی ایرانی تبدیل شد. تندروها معتقدند که اگر تهران با امضای توافقنامه با ایالات متحده در 28 ژوئن دست خود را نمی بست، اسرائیل نمی توانست ارتفاعات را بگیرد.
بندی که یک پیروزی بود
این توافق که در اسلام آباد به دست آمد، با تعهد هر دو طرف مبنی بر توقف فوری و دائمی عملیات نظامی در تمام جبهه ها، از جمله لبنان، آغاز شد و به صراحت به حاکمیت و تمامیت ارضی لبنان اشاره داشت.
ایران پس از آن اعلام کرد که ادامه هرگونه عملیات اسرائیل در لبنان نقض برجام بوده و پاسخ داده خواهد شد.
اسرائیل کمتر از یک روز پس از امضای قرارداد، بمباران لبنان را از سر گرفت. ایران برای مدت کوتاهی مذاکرات بعدی در سوئیس را به حالت تعلیق درآورد و برای مدت کوتاهی تنگه هرمز را بست. در لبنان پاسخ نظامی نداد.
محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس و مذاکرهکننده ارشد ایران در اسلامآباد، از آن زمان تاکنون بارها گنجاندن لبنان در این توافقنامه را یک پیروزی برای تهران توصیف کرده است. این ادعایی است که در مقابل دود علی الطاهر قرار گرفته و منتقدان او اکنون به آن دست می زنند.
“تسویه حساب سیاسی”
روزنامه اصلاح طلب شرق روز چهارشنبه در گزارشی با عنوان «قطب بندی با اسم رمز علی الطاهر» هشدار داد که از حملات اسرائیل برای «تسویه حساب سیاسی در داخل» استفاده می شود.
این روزنامه نوشت: حملات اخیر اسرائیل به جنوب لبنان و مناقشه بر سر ارتفاعات علی الطاهر، به جای اینکه صرفاً بر اساس واقعیت های میدانی قضاوت شود، بار دیگر شرایط را برای دو قطبی شدن و حمله به مذاکره کنندگان و تفاهم 28 ژوئن ایران و آمریکا ایجاد کرده است.
شرق میگوید برخی از منتقدان ادعا میکنند که مذاکرهکنندگان، از طریق بند اول توافق، عملاً حزبالله را «فروختهاند» یا حداقل حمایت مؤثر از آن را کنار گذاشتهاند. این اتهام به این دلیل است که مقامات ایرانی همان بند را به عنوان مکانیزم حفاظت از جبهه لبنان ارائه کرده بودند.
قالیباف هدف
در شبکههای اجتماعی رویارویی کمرنگتر بوده و قالیباف هدف اصلی آن است.
قالیباف چه خیانت بزرگتری می توانست مرتکب شود که مستحق محاکمه باشد؟ یک حساب کاربری نوشت و افزود که حوثی های یمن خوش شانس بودند که خود را تحت کنترل او قرار ندادند، “در غیر این صورت سرنوشت یمن بهتر از جنوب لبنان نبود.”
دیگری به طور کامل به تشریح پرونده تندرو پرداخت: “روز بعد از آتش بس، 300 نقطه لبنان در 10 دقیقه بمباران شد. شما به بهانه مذاکرات از پاسخگویی جلوگیری کردید. شما بارها از حمله بازدارنده جلوگیری کردید و نتوانستید تداوم و هماهنگی جبهه های مختلف مقاومت را حفظ کنید. مسئولیت با شماست.”
کاربر دیگری مقامات ایرانی را متهم کرد که به توافق برای جلوگیری از پاسخ نظامی اجازه داده اند: “آیا دلیلی برای شکست ایران در انجام یک واکنش بزرگ علیه اسرائیل در آخرین لحظه وجود دارد، جز اصرار مقامات بر پایبندی به آن کاغذ بی ارزش و مضحک و جلوگیری از فروپاشی آن؟ اگر دلیل دیگری وجود دارد، به ما بگویید تا ما نیز بدانیم.”
دفاع و آنچه که می پذیرد
قرارگاه قالیباف پاسخ داده است که توافق مرده را نمی توان مقصر جنگ زنده دانست.
محمدسعید احدیان، روزنامهنگار و دستیار سیاسی قالیباف در ایکس مینویسد: «حدود ۶۰ روز است که توافقی که محدودیتهایی ایجاد کرده بود، اجرایی نشده است.
در این مدت عدهای جز راهحلهای مبهم و خیالی چیزی ارائه ندادهاند، اما میگویند توافقی که به ادعای آنها مرده است، عامل سقوط علیالطاهر است، دیگر بس است این بازی مخرب سیاست داخلی.
وحید حاجی پور، مدافع دیگر، معتقد است که سقوط نتیجه فروپاشی توافق است، نه مفاد آن: “حالا برو و دوباره به قالیباف توهین کن. با این کار نتانیاهو را بیشتر خوشحال می کنی.”
دفاع اعتراف خود را دارد. بندي كه قاليباف آن را پيروزي خواند، به گفته دستيار خودش دو ماه است كه اجرايي نشده است. بنابراین بحث در تهران این نیست که آیا تمهیدات لبنان از حزب الله محافظت می کند، زیرا هیچ یک از طرفین اکنون ادعا نمی کنند که این کار را انجام داده است، اما چه کسی باید پاسخگوی این واقعیت باشد که این کار را نکرده است.
