در حالی که ترامپ روی ایران و نیمکره غربی تمرکز می کند، آمریکا آخرین ناو هواپیمابر را از آسیا خارج می کند

واشنگتن – جنگ دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا علیه ایران، محدودیت های ناوهای هواپیمابر ایالات متحده را افزایش داده و غرب اقیانوس آرام را بدون یکی از کشتی های جنگی کلیدی آمریکایی باقی می گذارد، زیرا چین نشانه های تجاوز بیشتری را نشان می دهد.

یو اس اس جورج واشنگتن در حال خروج از اقیانوس آرام است و انتظار می رود که جایگزین ناو یو اس اس آبراهام لینکلن در خاورمیانه شود در میان نگرانی های فزاینده در مورد سلامت روان و مسائل مربوط به تامین در این ناو که مدت ها مستقر شده است. زمان حضور لینکلن در دریا از تاریخ بازگشت اولیه در ماه مه برای پشتیبانی از عملیات علیه ایران تمدید شده است.

فقدان یک ناو آمریکایی در اقیانوس آرام ممکن است کوتاه مدت باشد اگر نیروی دریایی یک ناو دیگر را در چند ماه آینده مستقر کند. اما تحلیلگران می‌گویند که این نشان می‌دهد که چگونه عملیات‌های بی‌پایان با ایران، برخی ملوانان آمریکایی را به صورت نابسامان اداره می‌کنند، در حالی که دولت ترامپ بیشتر از منطقه آسیا و اقیانوسیه عقب‌نشینی می‌کند و بر نیمکره غربی تمرکز می‌کند.

گرگ پولینگ، مدیر برنامه آسیای جنوب شرقی در مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی، گفت: «دولت می‌گوید که قرار است اقیانوس آرام مهمترین نقطه پشت نیمکره غربی باشد. در عوض، ایالات متحده دقیقاً برخلاف هدف قبلی خود برای خروج از خاورمیانه “انجام می دهد”.

پولینگ گفت که متحدان آمریکا در اقیانوس آرام نسبت به غیرقابل پیش بینی بودن دولت جمهوری خواه ناآرام هستند، در حالی که پکن «از حواس پرتی ایالات متحده و ناامیدی متحدان و شرکای ایالات متحده کاملاً خوشحال است».

چین ممکن است از غیبت حامل آمریکایی استفاده کند

پکن حضور نظامی ایالات متحده در منطقه را تهدیدی برای ظهور چین و مانعی برای جاه طلبی این کشور برای تصرف تایوان، جزیره خودگردانی که ادعا می کند متعلق به خود است، می بیند. اما ایالات متحده استدلال کرده است که منطقه اقیانوس آرام از نظر اقتصادی بسیار مهم است که نمی توان آن را از دست داد.

هیچ کس انتظار ندارد چین به تایوان حمله کند زیرا یک ناو هواپیمابر آمریکایی منطقه را ترک کرده است. برایان کلارک، یک زیردریایی سابق نیروی دریایی که تحلیلگر دفاعی در موسسه هادسون است، گفت: اما غیبت این ناو به چینی ها فرصت دیگری برای نشان دادن قدرت خود می دهد.

کلارک گفت: «آنها از این به عنوان بخشی از روایت استفاده می کنند تا به فیلیپین، ژاپن، اندونزی و دیگران نشان دهند که ایالات متحده دیگر سگ بزرگی در غرب اقیانوس آرام نیست. آنها ترجیح می دهند که کشورهای منطقه تصمیم بگیرند که چین قدرت بزرگتر است و ایالات متحده دیگر نمی تواند امنیت آنها را تضمین کند.

چین تمرینات دریایی این هفته را با اندونزی انجام داد و اخیراً نشانه‌هایی از تجاوز به ژاپن و فیلیپین، دو متحد اصلی آمریکا که با پکن نیز اختلافات ارضی دارند، نشان داده است.

چین در ماه جاری مانورهای نظامی را در نزدیکی Scarborough Shoal در دریای چین جنوبی انجام داد. هم چین و هم فیلیپین ادعاهایی در مورد این منطقه دارند. ماه گذشته، یک ناوشکن موشک هدایت شونده چینی تمرینی را با شلیک مستقیم در جنوب جنوبی ترین جزیره ژاپنی اوکینوتوری انجام داد.

دریاسالار فرانک بردلی، رئیس فرماندهی عملیات ویژه ایالات متحده، تلاش کرده است تا متحدان منطقه ای را نسبت به تعهد واشنگتن اطمینان دهد. او روز پنجشنبه در مانیل بود و به همتایان فیلیپینی خود گفت که نیروهای عملیات ویژه ایالات متحده آماده اند تا تمرینات مشترک را برای تقویت اتحاد این کشورها افزایش دهند. او همچنین قرار است به ژاپن سفر کند.

ایوان سانکی، تحلیلگر سیاست در مؤسسه کاتو که بر سیاست ایالات متحده در قبال چین تمرکز دارد، گفت که ناوهای هواپیمابر به متحدان ایالات متحده اطمینان روانی می دهند. او گفت که فقدان هواپیماهای حامل در منطقه «به این حس عمومی می‌افزاید که حواس ایالات متحده از رویدادهای خاورمیانه منحرف شده است».

ترامپ برای اقدامات نظامی به ناوهای هواپیمابر متکی بوده است

ترامپ برای حمایت از عملیات نظامی در دوره دوم ریاست جمهوری خود به شدت به ناوهای هواپیمابر متکی بوده است. به عنوان مثال، یو اس اس جرالد آر. فورد پس از ۱۱ ماه استقرار، طولانی‌ترین استقرار از زمان جنگ ویتنام، در اواسط ماه مه به کشور بازگشت و طی آن از جنگ ایالات متحده علیه ایران و دستگیری نیکلاس مادورو، رهبر وقت ونزوئلا، حمایت کرد.

فورد آتش‌سوزی را در یک فضای خشک‌شویی تجربه کرده بود که ناو هواپیمابر را مجبور به چرخش و بازگشت به دریای مدیترانه برای تعمیر کرد و صدها ملوان را بدون جای خواب رها کرد. در همین حال، لینکلن رکورد بیش از 240 روز بدون وقفه را در دریا سپری کرده است. قانونگذاران دموکرات خواستار تحقیقات و دید بیشتر در مورد شرایط کشتی شده اند.

رابرت فارلی، که امنیت ملی و دیپلماسی را در دانشگاه کنتاکی تدریس می‌کند و اغلب در مورد ناوهای هواپیمابر می‌نویسد، گفت: کشتی‌های جنگی و خدمه‌های آن‌ها فقط می‌توانند کارهای زیادی انجام دهند.

فارلی گفت: “مردم به اندازه کافی استراحت نمی کنند. این از نظر روانی خسته کننده است. و R&R بخشی از حفظ سلامت خدمه است.” “گاهی اوقات چنین قاب می شود که “این افراد تعطیلات نداشته اند.” اما ما با محدودیت های شناخته شده در مورد ظرفیت یک خدمه برای کار با حداکثر کارایی در طول زمان روبرو هستیم. و این فقط کاهش می یابد.»

کلارک، از موسسه هادسون، گفت که فشار بر ناوهای هواپیمابر این کشور ناشی از عدم آمادگی و برنامه ریزی برای جنگ ایران است.

کلارک گفت: «اگر می‌خواستیم برای انجام این نوع درگیری بسیج شویم، و پیش‌بینی می‌کردیم که ممکن است تا این حد طول بکشد، ممکن است تغییراتی در برنامه شرکت‌های مخابراتی انجام دهیم تا مطمئن شویم بیشتر در دسترس خواهد بود.»

کلارک گفت که نیروی دریایی 11 ناو هواپیمابر دارد و معمولاً دو یا سه ناو هواپیمابر را در یک زمان مستقر می کند. اما اگر ناو یو اس اس تئودور روزولت سن دیگو را به مقصد خاورمیانه ترک کند، به زودی می تواند چهار نفر را مستقر کند و به واشنگتن اجازه دهد به اقیانوس آرام بازگردد.

اما کشتی‌های جنگی عظیم نیاز به تعمیر و نگهداری دارند و احتمالاً باعث ایجاد گلوگاه در تنها دو کارخانه کشتی‌سازی این کشور می‌شود.

کلارک گفت: “ما در نهایت با یک بدهی نگهداری مواجه خواهیم شد که باید برای چند سال آینده پرداخت شود.” ما احتمالاً کمتر از سال‌های گذشته حضور متصدی حمل‌کننده‌ای خواهیم داشت، زیرا حامل‌ها برای ورود به کارخانه کشتی‌سازی صف خواهند کشید.»

سوالاتی در مورد استفاده از ناوهای هواپیمابر در جنگ های مدرن وجود دارد

مایکل سواین، محقق ارشد در برنامه آسیای شرقی موسسه کوئینسی، نیاز آینده به ناوهای هواپیمابر را با توجه به تغییرات سریع جنگ زیر سوال می برد.

سواین گفت: ناوها را می‌توان راحت‌تر با هواپیماهای بدون سرنشین و موشک‌ها، به‌ویژه توسط دشمنی مانند چین، هدف قرار داد، در حالی که کشتی‌ها و زیردریایی‌های کوچک‌تر می‌توانند به اندازه جت‌های جنگنده‌ای که از یک ناو پرتاب می‌کنند، در حمله به اهداف مؤثر باشند.

مقامات ارشد نیروی دریایی تمایل خود را برای دور شدن از اتکای شدید به ناوها نشان داده اند. دریاسالار داریل کودل، رئیس عملیات دریایی، در ماه فوریه به آسوشیتدپرس گفت که می‌خواهد فرماندهان را متقاعد کند که به جای روی آوردن مداوم به ناوهای هواپیمابر بزرگ، از کشتی‌های کوچکتر و جدیدتر و سایر دارایی‌ها استفاده کنند.