کارزار نظامی آمریکا علیه ایران تاکنون نتوانسته رژیم را وادار به تسلیم کند. دولت ترامپ بار دیگر شرط بندی کرده است که فشار اقتصادی خفه کننده کار را انجام خواهد داد.
ترامپ و مقامات ارشد او که با کمبود مهمات ضروری مواجه هستند و نگران ادامه جنگ نامحبوب هستند، به کتاب بازی آشنا بازگشته اند: تکیه بر افزایش مداوم تحریم های اقتصادی و محاصره دریایی برای سرکوب صادرات نفت ایران.
تاکید دوباره بر درد اقتصادی – که در دوره اول ترامپ به آن “فشار حداکثری” لقب گرفت – محور مشخصی برای دولتی است که پس از نزدیک به شش ماه جنگ علیه تهران مکرراً تهدید به تشدید کارزار نظامی کرده است.
در حالی که این رویکرد نتوانست نتیجهای را که دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا میخواست، پیش از سال 2020 به ارمغان بیاورد، او و تیمش استدلال میکنند که این بار این اتفاق خواهد افتاد.
مایک والتز، سفیر آمریکا در سازمان ملل گفت: «عملیات خشم اقتصادی به رهبری اسکات بسنت، وزیر اقتصاد ایران را ویران میکند». روباه اخبار در 10 آگوست. او گفت که کشور “بمباره ها را جذب خواهد کرد” اما ایرانی ها بیش از پت هگزث وزیر دفاع از بسنت می ترسند.
ترامپ روز یکشنبه نیز اظهارنظر مشابهی را به این موضوع ارائه کرد Axiosاو میگوید که او با ایران «کم حرف» میزند. ما فقط ایران را با تورم عظیمش نگاه می کنیم و این که پول ندارند.» Bessent هفتهها قبل در فاکس موضوع مشابهی را مطرح کرد و گفت: «دولت باعث رنج مردم میشود و ما به فشار خود ادامه میدهیم».
این منعکس کننده استدلالی است که توسط برخی از تحلیلگران ارائه شده است که استدلال می کنند رژیم در حال فروپاشی به سمت سقوط اقتصادی است در حالی که گزینه های کمتری برای دور زدن تحریم ها از طریق کشورهای دیگر مانند امارات متحده عربی دارد.
میعاد ملکی، یکی از مقامات سابق تحریم های خزانه داری آمریکا که اکنون یکی از همکاران ارشد بنیاد دفاع از دموکراسی ها در بنیاد دفاع از دموکراسی است، گفت: «از آنجایی که زمانی حوزه های قضایی که زمانی برای فرار از تحریم ها مورد سوء استفاده قرار می گرفتند، از جمله امارات، نسبت به تأمین مالی و تجارت غیرقانونی ایران کمتر میهمان نوازی می کردند و بازارهای جهانی وابستگی خود را به کالاهای ایرانی کاهش می دهند.
اقتصاد ایران در حال حاضر ضربه قابل توجهی از جنگ خورده است، زیرا بسیاری از ظرفیتهای صنعتی آن از بین رفته و صادرات نفت خام به شدت محدود شده است توسط محاصره آمریکا داده های بانک مرکزی نشان می دهد که تورم سالانه اخیر به 77 درصد رسیده است.
این در حالی است که این ارز بیش از 10 درصد نسبت به سطح قبل از جنگ کاهش یافته است که بر فشار اقتصادی بر ایرانیان افزوده است. کاهش ارزش ریال باعث اعتراضات خشونت آمیز سراسری در آغاز سال شد که منجر به سرکوب مقامات شد که منجر به کشته شدن هزاران نفر شد. هیچ نشانه ای از از سرگیری تظاهرات ضد دولتی مشاهده نشده است.
یکی از دلایل مخالف سیاست اعمال فشار اقتصادی این است که ایالات متحده چندین دهه است که ایران را مانند تعداد انگشت شماری از کشورها بدون ایجاد تغییرات سیاسی معنادار تحریم کرده است. نمونه های دیگر عبارتند از کره شمالی و کوبا – یکی دیگر از اهداف اخیر ترامپ.
به گفته جرمی پانر، یکی از شرکای هیوز هابارد اند رید، که تحریمهای مربوط به بخشهای نفت و پتروشیمی ایران را دنبال میکند، از زمانی که ترامپ در سال 2018 شروع به انباشت نامهای جدید کرد، ایالات متحده حدود 2200 تحریم علیه تهران اضافه کرده است. حدود 350 نفر از آنها بخشی از فشار اقتصادی Bessent’s Fury بوده اند.
این امر تاکنون نتوانسته تهران را مجبور کند که از برنامه هستهای خود خم شود یا مهار خود را در تنگه هرمز یا خیلی چیزهای دیگر آزاد کند.
دیوید تاننبام، کارگردان این شرکت گفت: «رژیم مستقر شده است بلک استون Compliance Companies، یک شرکت مشاوره با تمرکز بر تحریم ها. با وجود اینکه تحریمها به دلیل اینکه منابع رژیم را خفه میکنند، ارزشمند هستند، او افزود: “من فکر نمیکنم که این رژیم را تغییر دهد. فکر نمیکنم آنها را متقاعد کند که از برنامه هستهای خود دست بکشند.”
یک مقام کاخ سفید در پاسخ به سوالی درباره رویکرد جدید، گفت که تحریمها و محاصره دریایی ایران را به طور کامل شکسته است و ترامپ اهرمهای زیادی دارد که میتواند در ماههای آینده از آن استفاده کند. این مقام، جزئیات بیشتری از آنچه ترامپ ممکن است در ذهن داشته باشد، ارائه نکرد.
ایالات متحده همچنان می تواند فروش نفت خود یا دریافت درآمد حاصل از آن را برای تهران دشوارتر کند. اما هر پله از نردبان تحریمها هزینههای دیپلماتیک بیشتری را به همراه دارد – و این اطمینان را کاهش میدهد که آسیب اقتصادی بیشتر به امتیازات سیاسی تبدیل میشود.
یکی از گزینهها برای سفت کردن پیچها میتواند ضربه زدن به چین و هند، دو خریدار بزرگ نفت ایران باشد – که چین مسئول بیش از 90 درصد صادرات نفت از تهران است. جریمهها بر نهادهایی که این خریدها را تسهیل میکنند مستقیماً درآمد نفتی ایران را کاهش میدهد.
بیشتر بخوانید: آمریکا به محدودیت قدرت تحریم در هدف قرار دادن اقتصاد ایران رسیده است
ایالات متحده قبلاً برخی از پالایشگاه ها و شرکت های چینی قوری را از زمان درگیری با ایران تحریم کرده است، اما تاکنون کوتاه ایستاد هدف قرار دادن بانک های بزرگ چینی که تجارت را تامین مالی می کنند.
تحریمها بر موسسات مالی بزرگ چینی میتواند درآمد نفتی ایران را کاهش دهد، اما در عین حال خطر گشودن جبهه دیگری با پکن را پیش از دیدار ماه سپتامبر میان ترامپ و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، خواهد داشت.
جس هاورسن، یکی از مقامات سابق OFAC که اکنون اقتصاددان ارشد در Column، یک بانک پلتفرم دیجیتال است، میگوید: «اگر به دنبال استقرار یک استراتژی تهاجمیتر باشیم، ملاحظات فقط دوجانبه نخواهد بود، بلکه چندجانبه خواهند شد.
دیگر اهداف احتمالی شامل خانه های مبادله ای در کشورهایی مانند امارات متحده عربی است که به ایران در بازگرداندن وجوه کمک می کند. هنگامی که ایران فروش نفت خود را انجام می دهد، همچنان به صرافی ها و واسطه ها نیاز دارد تا مبالغی را که اغلب با یوان چین دریافت می شود، به ارزهایی که تهران می تواند استفاده کند، تبدیل کند. با این حال، بعید است که این حرکت به تنهایی تغییر قابل توجهی ایجاد کند.
آیا این امر ایران را وادار به تسلیم خواهد کرد؟ پانر گفت. “احتمالاً به تنهایی نیست.”
(به روز رسانی داده های اقتصادی ایران در بند نهم.)
