بحران گرسنگی افغانستان در میان زمستان های سخت و کاهش کمک ها بدتر می شود

سمیع‌الله و همسرش بی‌بی ریحانه، در درخشش کسل‌کننده‌ی یک لامپ که چادرشان را در حومه‌ی کابل روشن می‌کند، با پنج فرزند و نوه‌ی سه ماهه‌شان برای خشک کردن نان و چای، تنها غذای روزانه‌شان، می‌نشینند.

سمیع الله 55 ساله که خانواده اش شامل دو پسر بزرگتر 18 و 20 ساله و همسرانشان در میان میلیون ها نفری هستند که در سال گذشته توسط کشورهای همسایه ایران و پاکستان اخراج شده اند، گفت: “ما به جایی رسیده ایم که به مرگ راضی هستیم.”

او پس از بازگشت آنها به کشوری جنگ زده که برنامه جهانی غذای سازمان ملل تخمین می زند ۱۷ میلیون نفر با گرسنگی حاد پس از کاهش گسترده کمک های بین المللی مبارزه می کنند، افزود: “روز به روز، اوضاع بدتر می شود.”

هر چه برای ما بیفتد اتفاق افتاده است، اما حداقل باید زندگی فرزندانمان بهتر شود.»

او یکی از افغان‌های بازگشته‌ای بود که قبل از اعتراضات در ایران که جرقه سرکوب گسترده‌ای از سوی نهاد روحانیت را برانگیخت، صحبت کرد و بیش از 2000 نفر را در خشونت‌های متعاقب آن کشت.

سمیع الله گفت که پس از یورش مقامات ایرانی که منجر به دستگیری و سپس اخراج آنها شد، خانواده او تقریباً یک شبه از خانه ساده خود در ایران به چادر موقت خود رفتند که تا حدی با سنگ و آوار نگه داشته شده بود.

سمیع الله افزود که آنها تعدادی از وسایل خود را نجات دادند، اما نتوانستند تمام پس انداز خود را انجام دهند، که آنها را در طول زمستان می برد.

رویترز نتوانست برای اظهار نظر با مقامات ایران تماس بگیرد.

بخوانید: WFP دکمه هشدار را در مورد بحران گرسنگی در افغانستان فشار می دهد

ذبیح الله مجاهد، سخنگوی دولت افغانستان، گفت: «مهاجرانی که به تازگی به کشور باز می گردند، تا حد امکان از کمک دریافت می کنند.

وی در بیانیه ای اضافه کرد که علیرغم تلاش های گسترده برای بازسازی، ریشه کن کردن سریع فقر در کشوری که 40 سال از درگیری و از دست دادن همه درآمدها و منابع خود رنج می برد، غیرممکن است.

برنامه های اقتصادی زمان بر است و تاثیر فوری بر زندگی مردم ندارد.

WFP می گوید که ایران و پاکستان بیش از 2.5 میلیون افغان را در برنامه های گسترده بازگشت به کشور اخراج کرده اند.

تهران سال گذشته در میان انبوهی از اتهامات مبنی بر جاسوسی برای اسرائیل، اخراج ها را تشدید کرد. مقامات این اخراج ها را به دلیل نگرانی در مورد امنیت و منابع عنوان کردند.

اسلام آباد در بحبوحه اتهامات مبنی بر پناه دادن به ستیزه جویان مسئول حملات فرامرزی در خاک پاکستان، اخراج را تسریع کرد، اتهاماتی که افغانستان آن را رد کرده است.

جان آیلیف، مدیر کشور WFP گفت که با گسترش زمستان در سراسر مناظر خشک افغانستان، فرصت های کاری خشک شده است، در حالی که موج بازگشت افغان ها جمعیت را یک دهم افزایش داده است.

او به رویترز گفت: «بسیاری از این افغان‌ها در ایران و پاکستان کار می‌کردند و حواله‌های ارسالی را پس می‌فرستادند.» وی افزود که اکنون 3 میلیون نفر دیگر با گرسنگی شدید مواجه هستند. آن حواله‌ها راه نجاتی برای افغانستان بود.»

کاهش برنامه های جهانی از زمان بازگشت دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده به کاخ سفید، منابع سازمان هایی مانند WFP را تضعیف کرده است، در حالی که سایر کشورهای کمک کننده نیز کاهش یافته اند و میلیون ها نفر را در سراسر جهان در معرض خطر قرار داده اند.

آیلیف با تخمین اینکه 200,000 کودک دیگر در سال 2026 از سوء تغذیه حاد رنج خواهند برد، افزود: «سال گذشته بزرگترین افزایش سوءتغذیه ثبت شده در افغانستان بود و متأسفانه، پیش‌بینی می‌شود که بدتر شود.

در سایت توزیع کمک های برنامه جهانی غذا در بامیان، در حدود 180 کیلومتری کابل، پایتخت، انبوهی از کیسه های برنج و کوزه های روغن نخل وجود دارد، در حالی که چرخ دستی ها غذای بیشتری را به دست می آورند، اما هنوز برای صف های طولانی مردم بسیار کم است.

زهرا احمدی، 50 ساله، مادر بیوه هشت دختر، در حالی که برای اولین بار کمک دریافت می کند، می گوید: «من مجبورم زمستان را با این لوازم مدیریت کنم؛ گاهی غذا می خوریم، گاهی نمی خوریم.

همچنین بخوانید: هفت کشته بر اثر انفجار در رستوران کابل

در کلینیک قصبه پایتخت، مادران در طول انتظار برای دارو و مکمل ها، فرزندان خود را آرام کردند.

دکتر رابعه رحیمی یادگاری گفت: در مقایسه با زمانی که هیچ مهاجری وجود نداشت، اکنون تعداد بیماران ما دو برابر شده است.

او گفت که این کلینیک روزانه حدود 30 مورد سوء تغذیه را درمان می کند، اما مکمل ها برای حمایت از خانواده هایی که قبلا به کمک های برنامه جهانی غذا و حمایت بیمارستانی متکی بودند، کافی نیست.

لیلا، 30 ساله، گفت که پسرش، عبدالرحمن، پس از مصرف مکمل ها علائم بهبودی را نشان داد.

او گفت: “اما پس از مدتی، او دوباره وزن خود را از دست می دهد.”

پس از تسلط طالبان، او گفت: “شوهرم شغل (دولتی) خود را از دست داد و به تدریج وضعیت اقتصادی ما سقوط کرد. زندگی هرگز به همان شکل باقی نمی ماند.”

ایالات متحده در جولای 2021 پس از 20 سال جنگ علیه طالبان، خروج عجولانه نیروهای بین‌المللی از افغانستان را رهبری کرد و درها را برای کنترل کابل برای اسلام‌گرایان باز کرد.

با نزدیک شدن غروب و کاهش دما، سمیع الله هیزم می آورد و بی بی رهاما اجاقی را برای گرما روشن می کند.

«شب که هوا خیلی سرد می شود بچه هایم می گویند پدر سردم یخ می زند. آنها را در آغوشم می گیرم و می گویم: “اشکال ندارد.” چه انتخابی داریم؟” سمیع الله گفت.

“(وقتی) در ایران کار می کردم، حداقل می توانستم یک وعده غذایی کامل تهیه کنم، اینجا نه کار است و نه امرار معاش.”