31 اوت 2026
فرحناز الکوزی، دور از افغانستان، در محاصره موسیقی افغانی، رقص سنتی، لباس و پرچم ملی، روز استقلال افغانستان را با غرور و اندوه جشن گرفت.
الکوزی، روزنامهنگار و فعال اجتماعی افغان، با لباس سنتی قرمز افغانی با گلدوزیهای رنگارنگ و روسری سبز در جشن تورنتو شرکت کرد. پشت سر او پس زمینه ای بود که نشان می داد شاه امان الله خان و ملکه ثریا طرزی، به مناسبت صد و هفتمین سالگرد استقلال افغانستان.
برای آلکوزی، این جشن فرصتی برای ارج نهادن به تاریخ و فرهنگ کشورش بود. اما این همچنین یادآور آزادی هایی بود که او در کانادا می تواند از آن برخوردار باشد که زنان و دختران در افغانستان تا حد زیادی تحت سلطه طالبان محروم شده اند.
او گفت که این رویداد همچنین فرصتی برای صحبت در مورد حقوق زنان در افغانستان است.
در زمان طالبان، زنان و دختران از ورود به بسیاری از مکانهای عمومی، از جمله پارکها و سالنهای ورزشی منع شدهاند.
دختران و زنان نیز با محدودیت های شدیدی در زمینه تحصیل مواجه شده اند، به طوری که دختران از تحصیل در مدارس متوسطه محروم شده اند و زنان از ورود به دانشگاه محروم شده اند. زنان برای سفر بدون اقوام مرد با محدودیتهایی مواجه هستند و در زندگی روزمره خود با محدودیتهای زیادی روبرو هستند.
الکوزی نمی تواند در چنین مراسمی در افغانستان تحت رژیم طالبان شرکت کند یا جشن بگیرد.
الکوزی گفت: “من به عنوان یک زن و روزنامه نگار افغان افتخار می کنم که در کانادا حق تحصیل، کار، آزادی و اظهار نظر دارم.” تلویزیون وصال.
اگرچه ما هزاران کیلومتر از وطن خود دور هستیم، اما عشق ما به افغانستان هنوز در قلب ما زنده است.
این رویداد خانواده ها، کودکان و اعضای جامعه افغان را برای یک روز موسیقی و فعالیت های فرهنگی گرد هم آورد. کودکان هدایایی دریافت کردند و در این برنامه نیز اجرای خوانندگان سرشناس افغان اجرا شد استاد منگل و ایمال زاخیل.
الکوزی گفت که او همچنین میخواهد کاناداییها به یاد داشته باشند که افغانستان سابقه طولانی فرهنگ، آموزش و تلاش برای گسترش فرصتها برای زنان دارد.
به یاد امان الله و ثریا
این جشن تاریخچه را برجسته کرد شاه امان الله خانکه از سال 1919 تا 1929 بر افغانستان حکومت کرد.
امان الله به خاطر تامین استقلال افغانستان از بریتانیا و انجام یک سری اصلاحات اجتماعی و سیاسی به یاد میآید.
همسرش، ملکه ثریا طرزی حامی سرسخت بود آموزش زنان و مشارکت عمومی در زمان حکومت امان الله مدارس برای دختران تأسیس شد و دانشجویان افغان برای تحصیل به خارج فرستاده شدند.
از نظر الکوزی، این تاریخ نشان می دهد که آموزش و مشارکت زنان در زندگی عمومی ایده های جدیدی در افغانستان نیست.
او گفت: “افغانستان تنها کشور مردان نیست، افغانستان متعلق به زنان و مردان است.”
زنان باید فرصت هایی برای تحصیل، کار و پیشرفت داشته باشند تا بتوانند در ساختن کشور خود سهیم باشند.»
الکوزی گفت که آموزش زنان به نفع خانواده و جامعه است.
“اگر یک زن افغان تحصیل کند، تنها یک زن نیست که تحصیل کرده، خانواده و جامعه تحصیل کرده تر می شوند.”
زنده نگه داشتن افغانستان در کانادا
این مراسم توسط دو جوان افغان ساکن منطقه دورهم به نام های امین قاضی و احسان الله کمال برگزار شد که می خواستند مردم را به هم نزدیک کنند، ارتباط خود را با افغانستان زنده نگه دارند و صدای خود را علیه سیاست های طالبان و نقض حقوق زنان بلند کنند.
برگزارکننده احسان الله کمال، یک روزنامه نگار افغان، گفت که این رویداد فرصتی برای افغان های کانادا است تا فرهنگ خود را جشن بگیرند و استقلال کشورشان را به یاد آورند.
او گفت که سازماندهی این رویداد با چالش هایی از جمله محل برگزاری، امور مالی و هماهنگی همراه بود، اما اعضای جوان جامعه به امکان پذیر شدن آن کمک کردند.
کمال گفت تلویزیون وصال مشارکت جوانان مهم است زیرا آنها به حفظ تاریخ و فرهنگ افغانستان برای نسل های آینده کمک خواهند کرد.
شیرافضل مموزی که در این مراسم شرکت کرده بود، گفت که این جشن راهی برای افغان های مقیم کانادا برای حفظ ارتباط با وطن خود است.
او گفت که زندگی دور از افغانستان به معنای از دست دادن ارتباط با تاریخ، پرچم و فرهنگ آن نیست.
شیرافضل مموزی گفت تلویزیون وصال این رویدادها همچنین به جوانان افغان فرصتی می دهد تا در مورد میراث خود بیاموزند و کانادایی ها را با فرهنگ و سنت های افغانی آشنا کنند.
آزادی یعنی چیزی متفاوت نه
الکوزی می گوید که تجلیل از روز استقلال در کانادا نیز واقعیت های متفاوتی را که زنان و دختران در افغانستان با آن روبرو هستند برجسته می کند.
در تورنتو، او می تواند تحصیل کند، کار کند، به طور عمومی صحبت کند و از حقوق زنان دفاع کند. در افغانستان، زنان و دختران با محدودیت هایی در زمینه تحصیل، اشتغال و مشارکت در زندگی عمومی تحت حکومت طالبان مواجه هستند.
این تضاد طرز فکر او را در مورد استقلال تغییر داده است.
برای او، استقلال تنها به معنای عاری بودن کشور از کنترل خارجی نیست. همچنین به معنای توانایی تحصیل، کار، صحبت آزادانه و شرکت در جامعه است.
او امیدوار است که کانادایی ها نیز درک کنند که تاریخ افغانستان فراتر از تصویری است که امروزه اغلب با کشور مرتبط است.
افغانستان دارای میراث فرهنگی غنی از جمله موسیقی، ادبیات و سنت ها و همچنین سابقه تلاش برای گسترش فرصت ها برای زنان است.
بیش از یک قرن پس از استقلال افغانستان، الکوزی امیدوار است که زنان افغان روزی بتوانند دوباره در زندگی اجتماعی و اقتصادی کشورشان مشارکت کامل داشته باشند.
