زندگی امروز در افغانستان چگونه است؟
برای اکثریت قریب به اتفاق افغان ها، این وضعیت تاسف بار است. حدود 90 درصد از جمعیت زیر خط فقر زندگی می کنند که بیش از دو برابر بیشتر از قبل از خروج ایالات متحده است و بیش از 3.5 میلیون کودک از سوء تغذیه رنج می برند. بر اساس تفسیر ظالمانه طالبان از شریعت، تماشای فیلم، بازی شطرنج، آواز خواندن، و نواختن یا گوش دادن به موسیقی همگی ممنوع است. مردان باید ریش بلند داشته باشند و در نمازهای یومیه شرکت کنند. و برای زنان که جنبشهایشان توسط حدود 200 فرمان طالبان اداره میشود، این کشور سرکوبگرترین کشور روی زمین است. زنان نمی توانند از کلاس ششم گذشته به مدرسه بروند، در اکثر مشاغل کار کنند، بدون اینکه یکی از اقوام مرد آنها را همراهی کند سفر کنند، چهره خود را در ملاء عام آشکار کنند یا حتی در جمع صحبت کنند. شکریه بارکزی، قانونگذار سابق افغانستان که اکنون در بریتانیا در تبعید زندگی می کند، گفت: «تصور کنید هر روز زندگی می کنید و نمی دانید که آیا درهای آزادی هرگز باز خواهد شد یا خیر.
چگونه طالبان کنترل را به دست گرفتند؟
در فوریه 2020، اولین دولت ترامپ با طالبان به توافق رسید – دولت در حال تزلزل افغانستان را به حاشیه برد – که خروج نیروهای آمریکایی را با تضمین طالبان مبادله کرد که از این کشور به عنوان پایگاهی برای حملات تروریستی علیه آمریکاییها استفاده نخواهد شد. رئیس جمهور آینده جو بایدن سپس قول داد که نیروها را قبل از 11 سپتامبر 2021 خارج کند، اما اعدام با هرج و مرج همراه بود. هنگامی که دولت افغانستان در 15 اوت 2021 فروپاشید، هزاران افغان ناامید به فرودگاه کابل هجوم آوردند و سعی کردند سوار هواپیماهای آمریکایی شوند، زیرا طالبان پایتخت را تسخیر کردند. حداقل 169 افغان و 13 نظامی آمریکایی در یک بمب گذاری انتحاری داعش-K کشته شدند. در حالی که طالبان عمدتاً در مهار داعش-K و سایر گروههای تروریستی موفق بودهاند، وعدههای آنها برای حکومت معتدلتر از قبل از سال 2001 است. بی ارزش بودن را ثابت کرد. آنها به زودی شلاق، قطع عضو در ملاء عام و سنگسار را مجدداً معرفی کردند. زمانی که زنان تلاش کردند برای حقوق خود راهپیمایی کنند، به خشونت سرکوب شدند و تا سال 2023، تقریباً همه کسانی که در زندان های افغانستان بودند زندانی سیاسی بودند و بسیاری از آنها شکنجه شدند. اکنون افغانستان یک منفرد جهانی است، حکومت طالبان آن تنها توسط روسیه به رسمیت شناخته شده است.
آیا این به اقتصاد لطمه زده است؟
بله، به اندازه کافی عمیقاً یک سوم جمعیت 45 میلیونی آن گرسنه هستند. قوانین طالبان اقتصاد رسمی را خفه کرده است، اگرچه آنها مقداری کشت تریاک را تحمل می کنند و خود را به دلالان اسلحه تبدیل کرده اند که 7 میلیارد دلار سخت افزار نظامی را که ایالات متحده و متحدانش پشت سر گذاشته اند به دست می آورند. اما مردم عادی افغان بیشتر از سرکوب طالبان، زلزلههای بزرگ در سالهای 2022 و 2025، و عقبنشینی بیشتر کمکهای بشردوستانه ایالات متحده و سایر کشورهای غربی آسیب دیدهاند. روستاییان افغانستان باید با کمبود آب و آلودگی ناشی از گودال های سوخته و بقایای بمب های ایالات متحده مقابله کنند. این کشور از دیرباز دارای یکی از بالاترین نرخهای مرگ و میر مادران در جهان بوده است، که اکنون با ممنوعیت طالبان برای آموزش پزشکی برای زنان و الزام همراهی بیماران زن در ملاقاتهای با سرپرست مرد تشدید شده است. فاطمه حسینی، یک پرستار در ولایت غور، گفت: «در آغاز، وقتی می دیدم کودکان در حال مرگ بودند، بسیار سخت می دیدم. اما اکنون برای ما تقریبا عادی شده است.
هفته
از اتاق اکو خود فرار کنید. حقایق پشت اخبار، به علاوه تجزیه و تحلیل از دیدگاه های مختلف را دریافت کنید.
اشتراک و ذخیره کنید
برای خبرنامه های رایگان هفته ثبت نام کنید
از نشست خبری صبحگاهی ما تا خبرنامه هفتگی Good Information، بهترینهای هفته را مستقیماً در صندوق ورودی خود دریافت کنید.
از نشست خبری صبحگاهی ما تا خبرنامه هفتگی Good Information، بهترینهای هفته را مستقیماً در صندوق ورودی خود دریافت کنید.
افغان ها چگونه کنار می آیند؟
برخی به فروش فرزندان خود به اسارت یا مجبور کردن آنها به ازدواج متوسل می شوند. بیش از 6 میلیون افغان به کشورهای همسایه گریختند ایران و پاکستاناما هر دو کشور تقریباً تمام پناهجویان افغان خود را در سالهای اخیر بیرون انداختهاند – حتی افغانهایی که در سال 1979 و در زمان تهاجم شوروی به آنجا بازگشتند. در ایران، افغانها مورد حمله اوباش قرار گرفتهاند و بیاساس به همکاری با اسرائیل متهم شدهاند. برخی از ساکنان قانونی از پلیس خواسته اند اسناد آنها را جلوی چشمشان پاره کند. در پاکستان، مقامات خانههای افغانها را ویران کردهاند، اشیاء قیمتیشان را از آنها گرفتهاند و بیش از 2.5 میلیون پناهجو را مجبور کردهاند تا از مرز به عقب برگردند. پس از بازگشت به خانه، اغلب به شغل یا خدمات اولیه دسترسی ندارند. تقریباً 25 درصد از عودت کنندگان بی خانمان هستند. کشورهای غربی نیز به دنبال اخراج افغان ها بوده اند و حتی برای تحقق آن با طالبان همکاری می کنند.
در مورد ایالات متحده چطور؟
دولت بایدن پس از خروج نیروها از بیش از 190000 افغان به ایالات متحده استقبال کرد و مترجمان سابق، جنگجویان متحد ایالات متحده و دیگرانی را که به تلاش های جنگی آمریکا کمک کردند، در اولویت قرار داد. اما دولت دوم ترامپ برای لغو وضعیت مهاجرت خود اقدام کرد و سال گذشته پس از آموزش یک تبعه افغان توسط سیا و با اسکان مجدد در ایالات متحده به دو سرباز گارد ملی در واشنگتن دی سی تیراندازی کردند، رئیس جمهور ترامپ تمام ویزاها را برای افغان ها متوقف کرد. بیش از 100 نفر مستقیماً به افغانستان اخراج شده اند. صدها نفر دیگر به «کشورهای ثالث» ناامن فرستاده شده اند. در حال حاضر، دولت در تلاش است تا بیشتر 1100 افغان را در یک پایگاه ایالات متحده در قطر – که همگی تبعیدی هایی کاملاً بررسی شده و یا به ارتش ایالات متحده کمک کرده اند یا همسر یا فرزندان نیروهای آمریکایی هستند – به جمهوری دموکراتیک کنگو جنگ زده بفرستد. مقامات به آنها می گویند که تنها گزینه دیگر بازگشت به افغانستان است.
چه اتفاقی برای عودت کنندگان می افتد؟
آنها با زندان، شکنجه و مرگ روبرو هستند. کمین جان، کارمند سابق وزارت داخله اخراج شده از ایران، تنها چند هفته پس از اخراج از ایران، در اکتبر 2025 در ولایت تخار به ضرب گلوله کشته شد. صدها افغان که زمانی با نیروهای آمریکایی کار می کردند اعدام شده اند. برخی گزارش دادند که در بازجویی های طالبان در زندان، ناخن های پاهایشان را کشیده و به پاهایشان آویزان کرده اند. برخی از مقامات نظامی ایالات متحده هشدار می دهند که اخراج ها می تواند سابقه ای ایجاد کند که منافع آمریکا را تضعیف کند. کایلین هانتر، کهنه کار تفنگداران دریایی، رئیس سازمان می گوید، اگر وعده های آمریکا «دوام ماندگاری یک دولت داشته باشد، متحدان بالقوه احتمالاً دو بار فکر خواهند کرد». عراق و افغانستان کهنه سربازان آمریکا. “شما نمی توانید در جنگ آینده با شرکای پیروز شوید که شاهد رها کردن شما از آخرین آنها بودند.”